Magda Szabo, kuşkusuz Macar Edebiyatı'nın en iyi yazarlarından birisi. Türkçeye çevrilmiş beş kitabı var. Abigail hariç dört kitabını okumuş oldum Yavru Ceylan ile.
Postmodern bir anlatım tarzı ile yazılmış olan Yavru Ceylan dikkatli bir okuma gerektiriyor. Aynı sayfada bir paragrafta şimdiyi anlatırken, diğer paragrafta geçmişi anlatmaya başlıyor Eszter bize. Kitabın tamamı için bir iç dökme anlatısı şeklinde bir yorum okudum bir yerde. Gerçekten de öyle...
Eszter devamlı anlatıyor ve bizimle konuşuyor, yoksulluk ve yoksunluk içinde geçen çocukluğunu; küçücük yaşında anne -babasına ebeveyn olmak zorunda kalmasını, hep aç olmasını (hem duygusal açlık, hem de fiziksel açlık-yeteri kadar yemek yiyemediği için), Angela'yı en çok da Angela'yı anlatıyor... Bir sayfada Eszter kendisi için " Hiç kıskanç değilimdir, Belki de asla kıskanç biri olmadığımı anlayamadın. Belki de o zaman her şey daha kolay olurdu." diye cümle kursa da hayatta herkese ve her şeye karşı inanılmaz bir kıskançlık duyuyor. Anne babası birbirlerine duydukları aşkla kendi çocuklarına kör olmuşlardır. Bu duygusal dışlanmışlık da Eszter'i derinden etkilemiş, sevmeyi ve başkası tarafından sevilmeyi de bir türlü başaramamıştır.
İncinmiş, haksızlığa uğramış, ihmal edilmiş ve yeterince sevilmemiş olmaktan doğan öfkenin ve hüznün insanı nasıl zehirleyebildiğini Magda Szabo bize mükemmel bir şekilde anlatmış.
Ama benim yazarın kitaplarındaki favorim : Kapı.
İyi edebiyat okumak isteyen herkese kitabı öneririm:))
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.