Nona Fernández’in "Space Invaders" adlı novellası, hem nostaljik hem de derin bir şekilde politik bir anlatı sunarak, okuyucuyu Şili’nin diktatörlük dönemindeki çocukluk hatıralarına götürüyor. Latin Amerika edebiyatının bende yarattığı büyüyü
hiç söndürmeden, hatta üstüne ekleyerek devam ettiriyor. Fernández, bir grup arkadaşın geçmişten gelen anılarını bir araya getirerek, bireysel ve kolektif hafızanın nasıl şekillendiğini okurunu aktarmaya çalışıyor.
Yazar, sıradan çocukluk deneyimlerini—oyunlar, okul günleri, arkadaşlıklar—bir tür melankolik güzellik ile resmederken, arka planda diktatörlüğün karanlık gölgesi sürekli soğuk bir kaskatılıkla hissediliyor. Bu kontrast, okuru yakalıyor kesinlikle.
Ayrıca, Space Invaders adıyla yapılan metafor, oyunun içinde kaybolan çocukların masumiyetini ve şiddetin günlük hayata sızışını imge olarak çok yerinde kullanabiliyor. Space Invaders hem bireysel hem de ulusal travmayı ele alan etkileyici bir eser. Fernández’in, kısa bir anlatıda böylesine güçlü bir etki yaratması hakikaten takdire şayan. Space Invaders, duygusal yoğunluğuyla mutlaka okunması gereken bir kitap.