Uzun zamandır buraya yazmadığımı birisi nedeniyle farkettim ve bunu yapmayı ne kadar özlediğimi de. Bunu da hatırlamak için ekliyorum incelememe.
Kitaba gelecek olursak aylarca süren bir serüven oldu benim için. Heralde en uzun sürede okuduğum 2.kitaptır( Anna Karenina’nın yerini kimseye kaptıramazdım). Buna rağmen ne zaman kitabı elime alsam sanki dün okumaya başlamış gibi her şey capcanlı ve netti. Kitabın en güçlü yönü benim için buydu. Uzun sürse de sıkılmadım bu yüzden. Hatırlamak için kaldığım yerden 4-5 sayfa gerisine gitmek zorunda kalmadım ya da. Yazarın bunu nasıl başardığı hakkında en ufak bir fikrim yok ama Fareler ve İnsanlardan sonra tekrar saygımı sunuyorum John Steinbeck’e. Okurken ailenin bir üyesi oluyorsunuz. Karakterleri çok iyi tanıyorsunuz sanki sizin kardeşiniz, anne babanız ya da arkadaşınız gibi. Dönemini çok güzel eleştiriyor ki ben normalde ekonomik ya da siyasal eleştirileri okurken sıkılabilen bir insanım. Hiç kimsenin kısa solukta bitirememesiyle ünlü olan bu kitabı ben bütün her şeyine rağmen çok sevdim ama tek bir noktadan puan kırmazsam çok Pollyanna olmuş olurum. O da sonu. Sinir krizi geçirebilirsiniz. Kitabın 2.cildimi var diye uzun uzun araştırabilirsiniz. Arkadaşlarınıza bu neydi şimdi diye dert yanabilirsiniz. Hazır olun.
John Steinbeck