Mehmet Rauf öykülerindeki karakterler öyle hayatın içinden, öyle tanıdık duygular ve hisler yaşarlar ki, çoğu zaman kendimizden, etrafımızdan veya yaşamdan bir şeyler bulursunuz. Öyle güzel, öyle insanidir ki paylaşılan düşünce ve hisler hayran olmamak mümkün değildir. “İhtizar, Uzaktan ve Hastayken” isimli üç kısa öykü bulunuyor kitapta. İhtizar ve Uzaktan öykülerine özellikle bayıldım. İkisi de kadın hikayelerini anlatıyordu ve bir erkek tarafından kadının mental dünyasının bu kadar iyi anlatılması, aktarılmasına hayran kaldım. Eylül’ü okurken de benzer hisler içerisindeydim. Müthiş bir anlatım, müthiş bir kalem!