Evet yine bir devam kitabı zorlaması. Birinci kitabın birinci partı Olivia’dan ve ikinci partı Malachi’den okumuştuk bu kitapta tam tersi yine küçüklüklerinden başlıyor. Sadece okumadığımız sahneler ve Olivia’nın ağızından okuduğumuz sahneleri Malachi’nin gözünden bakıyoruz.
Bu kitap karanlık romantizm türüne girdiği için zaten ahlak açısını zorlayan sahneler, gri karakterler ve herkese hitap etmeyen çirkin tarafları olduğu mevcut. Ben yine uyarımı geçeyim bu kitap 
Little Stranger devamı, Olivia ve Malachi çiftini görüyoruz.
Kitapla ilgili sevmediğim çok kısım oldu. Takıntılı erkek karakter aptalığını Malachi’den anlamış bulunuyoruz zira onun ağızından okuduğum için Olivia’ya zor katlandım Malachi’nin kafasızlığına daha zor katlandım. Yani takıntılılıkta insanı bu kadar kör etmemeli diye düşünüyorum. Çok gözüme batan detaylar vardı mesela Olivia’nın ailesinin zorlaması üzere sırf sadakatini kanıtlamak için onların seçtiği zengin kişilerle seks yapıp, erkek kardeşi Malachi’nin Anna ile birlikte olduğunu sandığında zırlayıp, laf etmesi? Hayır yani Malachi’de tutup sanki suçlu gibi önünde yalvarıyor? Bu sahneler ilk kitapta çok dikkatimi çekmemişti ama Malachi’nin ağızından okuyunca gerçekten Olivia’ya aşırı sinir oldum. Malum şeyleri gösterme adına kardeşiyle yemediği bok kalmayıp iş sevişmeye gelince “Bu çok yanlış. Yapamayız.” Demesine baygınlık geçiricektim. Tanrı aşkına bu nasıl mantık? Her boku ye ama buna çok yanlış de. Ayrıca kaltak annesi tarafından sürekli zengin aileye satılmaya çalışmasına rağmen Olivia’nın “Beni o büyüttü, minnettar olmalıyım o benim annem.” Tarzı düşüncelerine katlanamadım. Bu nasıl annelik pardon? Gerçekten kitapta aklı başında düzgün bir insan yok hepsi tedavi görmeli.
Kitabın ikinci partını eleştirecek olursam her şey çok havada kaldı, bir şeyler oluyor ama neden oluyor asla anlamadım hiçbir şey düzgün bir sebebe bağlanmamış bana göre. Yan karakterlerin ne bok yediği belli değil zaten. Abigail’in neden sürekli bir yerlerden çıktığını çözemedim. Xander ya da onun abisi Andryx’le ne ilgisi var belirsiz kısaca kimin eli kimin cebinde belli değil. Tamam, Olivia’nın en yakın arkadaşı ama aile dramasının tam merkezinde olmasına anlam veremedim.
Malachi’yi yazar psikopat olarak lanse ediyor ama psikopatların normal insanlar gibi düşünceleri olmaz diye düşünüyorum, duyguları olmaz veya hissetmezler ama Malachi’i bu duyguları hissedebiliyordu. Bu kısım biraz kafamı karıştırdı açıkçası. Kısaca konusuna gelirsem, birinci kitapta Malachi’nin ne kadar ileri gidebildiğini anladık ve bu kitabın ikinci partı yani Little Stranger bittiği yerden devam ediyor çiftimiz birbirlerine aşıklarını dile getirdiler, artık 19 ve 20 yaşında değiller, hiçbir şey eskisi gibi değil, yataklarında fan fin fon derken tam sevgili olarak mutlu bir çift gibi yaşıyorlar ama bunlar Malachi’nin sanrı görmesine engel olmuyor. Terk edilme, geride bırakılma korkusu var. O bir psikopat ve içine işlenmiş paslı bir demir gibi onu içten içte mahvediyor. Yine de ilk kitabın bitişinden sonra bu kitaba gerek olmadığını düşünüyorum en azından bu kadar uzun olmasına ama Malachi ve babasının yaşanılan şeylerden sonra bile baba oğul ilişkini görmek çok güzeldi.
Bu arada Olivia ve Malachi üvey kardeş, ensest ilişki yok ikisinin asıl ebeveynleride farklı.
Uhh, gerçekten çok konuşmuşum, ilk kitabını sevmeme rağmen bu kitapta arada kaldım. Finalde olan sahneler güzeldi ama genel olarak kitapta dark romance havası yoktu, yazar bu kitapta bunu oluşturamamış.
Xoxo
Little Stranger devamı, Olivia ve Malachi çiftini görüyoruz.
Kitapla ilgili sevmediğim çok kısım oldu. Takıntılı erkek karakter aptalığını Malachi’den anlamış bulunuyoruz zira onun ağızından okuduğum için Olivia’ya zor katlandım Malachi’nin kafasızlığına daha zor katlandım. Yani takıntılılıkta insanı bu kadar kör etmemeli diye düşünüyorum. Çok gözüme batan detaylar vardı mesela Olivia’nın ailesinin zorlaması üzere sırf sadakatini kanıtlamak için onların seçtiği zengin kişilerle seks yapıp, erkek kardeşi Malachi’nin Anna ile birlikte olduğunu sandığında zırlayıp, laf etmesi? Hayır yani Malachi’de tutup sanki suçlu gibi önünde yalvarıyor? Bu sahneler ilk kitapta çok dikkatimi çekmemişti ama Malachi’nin ağızından okuyunca gerçekten Olivia’ya aşırı sinir oldum. Malum şeyleri gösterme adına kardeşiyle yemediği bok kalmayıp iş sevişmeye gelince “Bu çok yanlış. Yapamayız.” Demesine baygınlık geçiricektim. Tanrı aşkına bu nasıl mantık? Her boku ye ama buna çok yanlış de. Ayrıca kaltak annesi tarafından sürekli zengin aileye satılmaya çalışmasına rağmen Olivia’nın “Beni o büyüttü, minnettar olmalıyım o benim annem.” Tarzı düşüncelerine katlanamadım. Bu nasıl annelik pardon? Gerçekten kitapta aklı başında düzgün bir insan yok hepsi tedavi görmeli.
Kitabın ikinci partını eleştirecek olursam her şey çok havada kaldı, bir şeyler oluyor ama neden oluyor asla anlamadım hiçbir şey düzgün bir sebebe bağlanmamış bana göre. Yan karakterlerin ne bok yediği belli değil zaten. Abigail’in neden sürekli bir yerlerden çıktığını çözemedim. Xander ya da onun abisi Andryx’le ne ilgisi var belirsiz kısaca kimin eli kimin cebinde belli değil. Tamam, Olivia’nın en yakın arkadaşı ama aile dramasının tam merkezinde olmasına anlam veremedim.
Malachi’yi yazar psikopat olarak lanse ediyor ama psikopatların normal insanlar gibi düşünceleri olmaz diye düşünüyorum, duyguları olmaz veya hissetmezler ama Malachi’i bu duyguları hissedebiliyordu. Bu kısım biraz kafamı karıştırdı açıkçası. Kısaca konusuna gelirsem, birinci kitapta Malachi’nin ne kadar ileri gidebildiğini anladık ve bu kitabın ikinci partı yani Little Stranger bittiği yerden devam ediyor çiftimiz birbirlerine aşıklarını dile getirdiler, artık 19 ve 20 yaşında değiller, hiçbir şey eskisi gibi değil, yataklarında fan fin fon derken tam sevgili olarak mutlu bir çift gibi yaşıyorlar ama bunlar Malachi’nin sanrı görmesine engel olmuyor. Terk edilme, geride bırakılma korkusu var. O bir psikopat ve içine işlenmiş paslı bir demir gibi onu içten içte mahvediyor. Yine de ilk kitabın bitişinden sonra bu kitaba gerek olmadığını düşünüyorum en azından bu kadar uzun olmasına ama Malachi ve babasının yaşanılan şeylerden sonra bile baba oğul ilişkini görmek çok güzeldi.
Bu arada Olivia ve Malachi üvey kardeş, ensest ilişki yok ikisinin asıl ebeveynleride farklı.
Uhh, gerçekten çok konuşmuşum, ilk kitabını sevmeme rağmen bu kitapta arada kaldım. Finalde olan sahneler güzeldi ama genel olarak kitapta dark romance havası yoktu, yazar bu kitapta bunu oluşturamamış.
Xoxo
·
398 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.