Daha evvel yazarın "Yalın Tutku" Adlı eserini okumuştum. Sanırım onu biraz daha fazla sevdim. Ancak Boş Dolaplar da güzeldi. 1950'lerde Fransa'da bakkal-kafe işleten bir anne babanın kızının hikayesini okuyoruz. Kitabın arkasında otobiyografik izler olduğunu da eklemişler. Anne baba kızlarını daha iyi bir eğitim alması ve daha iyi bir geleceği olması için özel okula gönderiyor. Karakterimiz bu okulda farklı sınıfa mensup öğrenciler ve aileleri ile karşılaşıyor. Onları tanıdıkça kendi ailesini suçlamaya hatta onlardan nefret etmeye başlıyor.
Kabaca bu şekilde başlayan hikayede elbette ilerledikçe farklı ayrıntılar da okuyorsunuz. Karakterin sınıf atlama çabasını, bu nefretle derslerinde son derece başarılı olmasını ve karşı cinsle olan ilişkisini...
Farklı bir dili olan Annie Ernaux sahici ve yalın dili nedeniyle benim sevdiğim yazarlar arasında.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
·
259 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.