"Ayrılık ne biliyor musun? ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde kendi sesiyle silinmek. Birdenbire büyümesi, gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun."
Tekrar ve tekrar söylüyorum kitabı okutan değil yaşatan kişileri okumayı seviyorum. Başından sonuna her satırında insana kendini sorgulatan yeri geldiğinde ufak cümlelerle etkisi büyük duygu patlamaları yaşatan bir kitap, şükrü erbaş'ı her zaman sevmişimdir ama bu eserinin yeri bende çok başka. Kitabın yazım dili ayrı akıcı, anlatım tarzı ayrı güzel, bitmesini istememiştim hiç okurken, bitti ama bir defayla sınırlı kalacağını sanmıyorum bu kitabı okumamın zaten.
·
476 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.