Platonov ile tanışmama vesile olan kitap Can..
Esasında dünya da kendisi ile çok geç tanışmış çünkü yazıları zamanın yöneticisi Stalin tarafından yasaklananlar arasında yer aldığından yazıldıktan 40 sene sonra yayımlanmış.. Nasıl yasaklanmasın valla kominizmi ince ince eleştiriyor yapıtında..
Kitabın konusuna gelince.. Şu an ki Türkmenistan-Özbekistan sınırları içinde açlıkla sefaletle savrulan halka yine o halkın içinden çıkan fakat Bolşevikler tarafından büyütülen, Moskova üniversitesinde öğrenim gören, annesi kitaba konu olan halktan babası ise Rus olan bir genç tarafından umut aşılaması, kominizm öğretilmesi için gönderilmesi ve o gencin halk ile yaşadıkları anlatılıyor..
Halk o kadar yoksul o kadar aç ki.. okurken içim ürperdi çoğu yerinde zorlandım.. bu kadar sefalet de fazla ama artık bu nedir bu nasıl yaşamaktır diye iç geçirip durdum.. zaten halk da yaşadığını düşünmüyor öyle ki anne, rahmine düşen çocuğu için bile en iyisinin ölüm olacağını düşünüyor.. besinsizlikten zihinleri bulanmış bir küçük insan topluluğu..
Nazar Çağatayev adındaki bu genç, halkı bu sefaletten kurtarmak için çabalarken halkın umutsuzluğu kaya gibi çarpıyor yüzüne belki de onu en çok zorlayan bu sefalet değil halkın umutsuzluğu.. ama ne yapsınlar ki ölüme terk edilmiş, yok sayılmış, bedenleri ve içinde taşıdıkları Can’dan başka bir şeyleri yok..
Benim ruhum yoruldu okurken siz de okuyun biraz da sizin yorulsun
Kitabı özetleyen şu alıntıyı da bırakıp kaçıyorum;
“Biliyorum o halkı ben, orada doğmuştum,” dedi Çagatayev.
“Bu yüzden gönderiyorlar ya seni oraya,” diye açıkladı sekreter. “Ne denirdi o halka, hatırında mı?”
“Bir şey denmezdi,” diye yanıtladı Çagatayev. “Ama kendi kendisine kısa bir ad vermişti.”
“Nasıl bir ad?”
“Can. Ruh ya da tatlı hayat anlamında. O halkın, ruhundan ve kadınların, anaların ona bağışladığı tatlı hayatından başka hiçbir şeysi yoktu – halkı doğuran analardır çünkü.”
Sekreter kaşlarını çattı ve kederlendi.
“Demek varı yoğu göğsündeki yüreğiymiş, o da çarptığı sürece...”
“Sırf yüreği,” dedi Çagatayev onaylayarak, “bir tek yüreği; vücudunun dışında kalan hiçbir şeye sahip değildi. Zaten hayat da onun sayılmazdı, yaşadığını sanırdı sadece.”
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.