Bu kitabı okuduğumda, erkeklerin harem animelerini neden bu kadar sevdiğini o kadar iyi anladım ki... Oli, kızım, hayallerimi yaşıyorsun... Bil istedim...
Bu kitap, ilk kitaba göre çok daha iyiydi. Karakterler sonunda iletişim kurmaya, birbirlerini tanımaya ve anlamaya çalışmaya başladı (Şükür ya Rab). Yalnız bence bir sorun var ki yazar, karşılıklı konuşma yazmakta çok iyi değil. Yazdığı diyaloglar akmıyor ya da çok kısır kalıyor. Kaleminin biraz daha gelişmesi gerektiğini düşünüyorum o yüzden. Bir de açıkçası gündelik olaylara çok fazla yer veriyor kurgusunda. Film olsa x2 ye almak isteyeceğin kadar sıkabiliyor bu durum yer yer. Özellikle kampüs hayatını anlattığı kısımlarda çok bunalıyorum ve şunu da söylemekten cekinmeyecegim, arkadaşlarının hayatları hiç umurumda değil ya... Sage, Felix, Sawyer şu bu cart curt Banane yaa sizden BANANEEEE diye çığlıklar atmak istedim ki normalde yan karakterleri okumak beni hiç sıkmaz ama bu kitapta fenalıklar getirdi.
Bu iki eleştirim harici, 5 bağa da ayrı ayrı bayılmakla birlikte Atlas bazen cidden çok bunalttı yani şu kızı biraz salsan mı kardeşim?? Tamam, o kadar büyük bir Green flagsin ki ormanlara karışmışsın, anladık, ama lütfen biraz nefes alacak alan tanı. Ben bunaldım okurken bazen senden mıç mıç götle don gibi... Ileriki kitaplarda Gabe ile birlikte üçlü bir koalisyon okuruz belki diye katlanıyorum bu sırnaşıklığa ama yekten bir gına geldiğini belirtmeden geçmek istemedim... Bir de utanarak söylüyorum ki beşinin arasında en çok Nox merakımı uyandırıyor... Favorim o diyemem, kesinlikle bir favori seçemiyorum, hepsi benim bebeklerim, ama Nox ile ilgili daha çok şey okumak isterdim. Tüm bu alaycı ve saldırgan tutumunun arkasında nasıl biri olduğunu merak ediyorum. "I can fix him" diye ben maalesef, lanet olsun içimdeki Red flag sevgisine...
·
1 +1'leme
·67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.