Gogol, "Ölü Canlar", eserinde Rus edebiyatındaki romantizmden arınıp taşralı halkın ve güç sahiplerinin vaziyetini ironik bir üslupla ele almıştır.
Ana karakterimiz Çiçikov, gelişim döneminden itibaren gelecekteki karakterini şekillendirmiştir. Daha öğrenci iken, cebinden hiç para çıkmaz, pek kimseyle kötü geçinmez ve çıkarcı bir tutum sergiler. Derslerinde ise disiplinli ve sabırlıdır. Bu özelliği ile öğretmenlerinin gözüne girmiştir. Bunları toparlayacak bir örnek verelim:
Çiçikov öğrencilik zamanında bir öğretmenin gözüne girmiştir. Bu öğretmen, disipline ve terbiyeye çok önem vermektedir. Öyle ki bir öğrenci dersleri ne kadar kötü olursa olsun disiplinli ve terbiyeliyse ona yüksek not verir. Ancak bir öğrenci yetenekli dahi de olsa bu özelliklere pek sahip değilse ona düşük not verir (Burada hocanın yetenekli öğrencilere karşı bir kininin de olduğunu belirtmekte fayda var). Hoca öğrencilerini mezun ettikten bir süre sonra, belirli olayların gelişmesi sonucu parasız ve hasta bir vaziyete gelir. Öğretmen, eski mezun ettiği öğrencilerden yardım istemiştir ve hocanın pek haz etmediği öğrencilerden yardım gelirken hocanın favori öğrencisi olan Çiçikov, işlerinin iyi gitmediğini ve yardım edemeyeceğini söyler.
Bir başka örneklemeye başvuracak olursak, Çiçikov'un Zübük karakteri ile benzeştiğini söylememiz yanlış olmaz. Ortak özelliklerini baz aldığımızda, ikisinin de gözü yüksek yerlerde, yalan söylemekten kaçınmayan, ahlak duygusunu yitirmiş, para peşinde koşan vb. toplumun görece hoş karşılamayacağı birçok özelliklere sahip olduğunu pek tabii söyleriz.
Tüm bunlardan bir tümevarım yapılacak olursak aslında Gogol'un "Ölü Canlar" romanında anlatmak istediği şey şudur: “Hepimizde biraz Çiçikovluk yok mu acaba?”
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.