Kendimi martı yerine koyup roman kahramanıyla beraber İstanbul semalarında dolaşmaktan keyif aldım. Ancak bunun yanında eserin başındaki uzun uzun ölüm, evlilik vs. üzerine yapılmış blog ya da deneme türü paragraflar romanın akıcılığını bozmuş, okumayı bırakıp bırakmamak arasında gidip geldim. Fakat en fenası Araf'ta melekle ölünün diyaloglarıydı. Acemi bir yazarın elinden çıkmış dini kitapları anımsattı. Bu bölüm ayrı bir özen istiyordu sanki ama olmamış ve ikna edici olmadığı gibi romanın kalitesini düşürmüş. Yine de Hakan Yel'in iyi bir edebiyat yazarı olduğu konusunda şüphem yok sadece kurgu ve anlatım sorunları var gibi geldi bana, sonuçta otorite değilim, iyi bir okurum, şahsi fikrimi söyledim. Hakan Yel