Yaşar Kemal / Tek Kanatlı Bir Kuş
Kulaktan dolma bilgilerle yaşanan bir bilinmezlikten korkup gerçeklerle yüzleşmeyen insanlar daha güzel yansıtılamazdı sanırım.
Posta Müdürü olan Remzi Bey Yokuşlu Kasabası’na atanmıştı. Eşi Melek Hanım ve kedisi ile yaptıkları uzun ve zorlu bir tren yolculuğunun ardından indikleri istasyonda, İstasyon Şefi Sadrettin Bey’in “Hiç durmayın, gidin. O kasaba terk edildi” demesiyle başlıyor hikaye. Remzi Bey, “Kendim görmeliyim. Ona göre karar veririm” der ve Melek hanım ile yola düşer ama hiç bir araç kasabaya götürmez onları. Yakınlarda bırakır. Herkes ağız birliği yapmış gibi o kasabaya giremeyeceğini söyler ama kimse tam olarak ne olduğunu söylemez. Çünkü bilmezler. Kasabaya yakın yol kenarında ne yapacağını düşünen Remzi Bey ile Melek Hanım’a zamanla kasabaya gelen farklı kişiler de eklenir. Bilinmezlik ve korku kasabaya girmelerini engellediği gibi, merak ve ne yapacaklarına karar verememeleri de terk etmelerine engel olur. İçlerinden sadece Almanya’dan gelen Zeliha bu cesareti gösterebildi.
Kısacık bir romanın içinde; başardığını gösterme arzusu, sevdiğin insan için her yere her koşulda gideceğinin vurgulanması, Anadolu insanının eli açıklığı ve korkunun bilinçsiz yayılışı çok güzel anlatılmış. Farkında olarak ya da olmayarak korkularımızın kanatlarımızı kırdığını ve özgürlüğümüzü elimizden aldığını #TekKanatlıBirKuş çok güzel anlatıyor. Keyifli okumalar…