Hayatta benim borcum ne?
Piraye Erdoğan’ın “Can Borcu”, beni en çok içtenliği ve derin duygularıyla etkileyen bir kitap oldu. Hayata, insanlara ve en önemlisi kendine karşı olan sorumluluk temasını işlerken, hikâye boyunca kendi hayatımla da bağ kurmamı sağladı. Zaman zaman durup düşündüm: “Hayatta benim borcum ne?”
Yazarın sade ama vurucu dili, hikâyeyi bir çırpıda okumama vesile oldu. Ancak bu sadelik, duyguların yoğunluğundan hiçbir şey eksiltmiyor; tam tersine, karakterin yaşadığı kayıpları, pişmanlıkları ve yeniden başlama cesaretini iliklerinize kadar hissettiriyor. Bazı bölümlerde o kadar derin bir bağ kurdum ki, kendi hayatımda sorgulamayı unuttuğum şeyleri yeniden düşünmeye başladım.
Beni en çok etkileyen şeylerden biri, kitabın hayata dair verdiği mesaj oldu. Hayatın getirdiği acılara rağmen, her şeyin yeniden başlayabilme ihtimali taşıdığını hatırlattı. Bu yönüyle kitap, karamsarlığa düşmeden, okuyucusuna umut aşılayan bir nitelikte.
Yine de hikâyenin temposu yer yer biraz ağır geldi. Özellikle bazı içsel sorgulama sahnelerinde, yazarın ayrıntılara fazla yer verdiğini düşündüm. Ancak bu durum, karakterin dönüşüm sürecini daha gerçekçi kılmayı da başarmış.
“Can Borcu”, yalnızca bir hikâye değil, aynı zamanda hayata ve kendimize bakış açımızı değiştirebilecek bir rehber gibi. Eğer derin anlamlar taşıyan, duygusal yönü güçlü bir kitap arıyorsanız, bu eser tam size göre.
Piraye
Piraye·
281 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.