Çok akıcı bir hikaye, baştan sona okuma hevesim hiç eksilmedi araya başka kitaplar sokmuş olsam da. Ne var ki 'otobiyografik roman' teriminden hoşlanmadım. Birinci tekil şahis kullanılan bir anlatı ya otobiyografidir ya da romandır. Bu kitap da otobiyografi değil bir roman, çünkü birçok şahıs farklı insanların sentezi ve yazarın hayatı ile, hayatında geçen insanlarla birebir örtüşmüyor. Otobiyogtafi ise yazarın bize anlat(a)madığı kısımlar dışında yüzde yüz gerçek olmak zorunda. Ki hangi roman zaten yazarın hayatından izler taşımaz ki, bunlar ister gerçekten kendi yaşadığı olaylar veya onların şekil değiştirmiş hali olsun, isterse de kulağına gelen ilginç olaylar olsun, hepsi de bilincine yerleşmiş ve onun bir parçası olmuş hakikatlerdir.
Kitaptan önce filmini izlemiş olmamın da kitabı beğenmem de etkiliydi sanırım. Çünkü bay Rochester karkateri öyle güzel canlandırılmıştı ki, kitap boyunca adamın yüzü geldi gözümün önüne, oysa Jane Eyre karakterini oynayan kadının yüzünü hatırlamıyorum bile.
Kitabın ana konusu bana göre deli ya da yatalak olmuş bir kadınla evli adamın normal ve sağlıklı bir evliliğe hak sahibi olup olmaması sorunuydu.
Evliliği salt bir 'karşılıklı anlaşma', 'al gülüm ver gülüm' ilişkisi olarak görmesek bile, her insanın sevmeye ve sevilmeye, bilhassa evlilik müessesesi içerisinde hak sahibi olduğunu savunacak olursak, bu konuda mağdur olan ve kendi başına kendine bir çıkış noktası arayan bay Rochester'i anlayış ile karşılarız ve bigami denilen çok evliliğe farklı bakmamıza sebep olur diye düşünüyorum. Ki benim bu konuda özel olarak ve evliliğe genel olarak bakış açım genelden çok farklı.
Klasikler arasındaki değerini hâlâ muhafaza eden ve okunma değeri yüksek olan bu kitabı severek okudum ve tavsiye ederim. Genç yaşta böylesi bir sağlam karaktere sahip Jane Eyre de genç kadınlara örnek teşkil edecek bir karakter...
·
342 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Beni şaşırtmaya her daim devam ediyorsun .. Azizim..
Zira genelde Kurgunun kuruluş ve işleyişine önem verirsin.. ki bendeniz de daha çok üzerine bina edilen kurguya değilde araya sıkıştırılanlara.. arka sokaklarda ki gezintiye.. Arka sokaklar güzel ise kurgu o kadar önemli olmuyor benim için.. bu kitapta öyle.. bu açıdan baktığım da aynı senin gibi beğendim..
Lakin kurgu çok abartı ve gerçekliği sorgulatan türden değil miydi ?..
Bilmem kendimi anlatabildim mi ?
Gamax
Gönderi Sahibi
Kurtu fantastiğe yakın, evet. Mistik ve korku unsurları da var mesela. Ama bu hikayenin akışına gölge düşürmüyor pek. Dediğim gibi filmin üzerimdeki olumlu etkisi de etken olabilir...