.. beni asıl şaşırtan şey hapishanede şu ya da bu iş için tutulan hizmetçilere gösterilen acımasızlıktı. " Para verdik iş isteriz " kuralına itiraz etmek olmaksızdır.
Parayı veren genellikle verdiği paranın çok daha fazlası oranında fayda sağladığı halde tuttuğu adama bir lütufta bulunduğu kanısındadır. Birçokları eğlencelerde içki alemlerde sağa sola hesapsız para sarf etmelerine rağmen kendilerine hizmet edenleri muhakkak aldatırlar hem bunu yalnız hapishanede, meydanda değil de her yerde gördüm.
Doğacak her çocuk umutla beklenir, çok uzun ömürlü olacağı, Hatta ölmeyecekmiş gibi uzun ömürlü olacağı Ümit edilir .
Bu Ümit olmasa insanlar dünyaya çocuk getirmede bu kadar istekli olurlar mıydı ?
Devlet bir sobadır ve yakıtı da yalnız insandır. Yakılacak insan olmazsa soba söner.
Sönen yanmayan sobanın da hiçbir yararı yoktur. Ama öte yandan bu insanlar da Devlet olmadan yaşayamazlar :
Sobayı tutuşturan yakan onlardır. sobayı yanar tutmak da görevli olanlar da ona yakıt temin etmelidirler.
Her şey buna bağlı.