Devlet bir sobadır ve yakıtı da yalnız insandır. Yakılacak insan olmazsa soba söner.
Sönen yanmayan sobanın da hiçbir yararı yoktur. Ama öte yandan bu insanlar da Devlet olmadan yaşayamazlar :
Sobayı tutuşturan yakan onlardır. sobayı yanar tutmak da görevli olanlar da ona yakıt temin etmelidirler.
Her şey buna bağlı.
O yaşayan Kudret tanrısına tapanlar bugün masalarını tavanlarını süsleyen kristaller arasında mutlu bir hayat yaşamıyorlar mıydı?
Ama o Kudret ilahına ulaştıran Onun yutuna kavuşturan tek yol vardı :
Durup dinlenmeden, kılı kırk yararak ve sinsi sinsi çalışarak düşmanı bulmak ve maskesini düşürmek !