Aşk...
Kimine bahar, kimine kış.
Kimine şifa, kimine yara...
Ümit Yaşar Oğuzcan , aşkı da ayrılığı da özlemi de eksik etmemiş yüreğinden. Yüreğinden de dökülmüş "Aşka Dair Nesirler" kitabına. Çok acılar çekmiş, kalbi çok kırılmış belki hatta aşk acısından da nasibini almış ama aşka ve sevgiye inanmaktan vazgeçmemiş. Çünkü ona göre aşk; sadece bir kişiyle yaşanan bir bağ değil, insan ruhunun varoluşsal ihtiyaçlarından biri olarak ölümsüzleşmiştir. Aşkı öyle edebi kitaplardaki gibi sadece duygusal yönden de ele almamış. Benim aşkı "Aşk; seni öperken dudağının titreyişi." olarak tanımladığımdaki gibi fiziksel ve duygusal olarak bütünleştirmiş. Biri olmadan diğeri eksik kalmış. Ne de güzel demiş : #262108320 diye.
Edebi olarak bahsedecek olursam; sade ama etkileyici bir dil kullanmış. Anlatımı aşkı yaşayan herkesin kendi hislerinden bir parça bulacak kadar evrensel olmuş. Kitabı okurken altını çizmeden duramayacaksınız. Hem aşkın büyüsüne kapılacak hem de onun acı verici yanlarıyla karşı karşıya kalacaksınız. Kitabın ilk kısmında romantik ve melankolik şiirler, son kısımlarında düz yazı şeklinde bol bol mektuplar okuyacaksınız. Bir puanı kırmamdaki sebep de bu mektuplar kısmında biraz tekrara düşmüş gibi hissedip sıkıldığımdan oldu :) Eğer romantizm ve duygusal derinlikler ilginizi çekiyorsa bu kitap size hitap edecektir. Aksi halde daha neşeli ve hareketli anlatılar arayanlar için fazla yoğun bir okuma olacaktır. Yani her ruh haline uygun bir kitap olduğunu söylemek zor. Hele de ayrılık acısı çektiğiniz bir zamanda okumayı düşünüyorsanız bir daha düşünün derim :)
İncelememi şu alıntı ile bitirmek istiyorum:
#261996313
Ben aşka aşığım demiştim bir gün. Aşktır baki olan... Hayatınızdan aşkın eksik olmadığı günlere :)