Stephen King… Kalemi kuvvetli bu gerilim ustası yazarını övmeme gerek yok sanırım. Kujo’da fazla beklentiye girmiş de olabilirim bilmiyorum çok heyecanlandırmadı beni maalesef.
Baş karakterimiz Kujo;uysal,akıllı ve cüsseli bir köpek. Joe,Charity ve Brett’in sevimli dostu. Yarasa ısırması sonrası Kujo’nun kuduz olup Trenton ailesinden anne Donna ve yavrusu Tad’in bu köpekle verdiği yaşam mücadelesini anlatıyor. Başlarda iki aileyi aynı sayfada okuduğum için (bölümlere ayrılmamış kitap) algılamakta zorlandım. Kitabın ortalarına doğru Donna,eşi Vic’i aldatması iki eşin arada kalmışlığı beni gerilimden uzaklaştırıp tamamen duygusal roman okuyormuşum hissine itti ki burada ek olarak Donna ve Vic’in aile içi problemlerini iliklerime kadar hissettiğimi söylemek istiyorum. Konu biraz daha ilerleyince “evet gerilime başlıyoruz.” dedirtti kitap. Donna bir bozuk bir çalışır durumdaki arabasını yaptırmak için Tad ile birlikte Joe’nin tamirhanesine doğru yola koyulur. Joe’nin evde olmaması,Kujo’nun çoktan kudurması ve arabasının çalışmamasıyla yaşam mücadelesi başlar.
Genel olarak güzel miydi kitap? Evet. Fazla beklentiye girilmeli mi? Bence hayır. Yine de okurken keyif aldım ve Kujo için ayrıca üzüldüm. Koca köpek, birkaç günlüğüne aileden biri olmuştu benim için.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.