Her Şeyiyle Ortalamaİnceleme
İnsanların derdinin bu kitabın kendisiyle olduğunu düşünmüyorum. Gereksiz yere çok fazla övülmesiyle bence.
Normal İnsanlar Kısaca iki gencin arasındaki çekimi ve aralarındaki ilişkiyi anlamlandırmaya çalışmalarını anlatıyor. Sanırım böyle özetleyebilirim.
Kitap benim için 200. Sayfada akmaya başladı. Son sayfalara kadar çile çektim. Her bölümde aradan haftalar veya aylar geçtiği için sürekli olayların ne hale geldiğini anlamaya çalışarak başladım her bölüme ve bu gerçekten çok yorucuydu. Sally Rooney'nin insanların duyguları üzerine çok iyi bir gözlem yeteneği olduğunu ve bunu iyi anlattığını düşünüyorum ama ne yazık ki her bir olay arasında o kadar çok boşluk var ki çoğu zaman "Karakter niye böyle hissetmeye başladı ki?" diye sormadan edemedim. Bu da benim için karakterlerle bağ kuramadığım bir hikayeye sebep oldu.
Bu iki gencin aralarındaki hikaye de ne kadar ilgi çekici bilemiyorum. Evet anlıyorum bizim toplumsal normlarımıza göre alışık olmadığımız bir durum ve belki de bu yüzden yaşananlarla derin bir bağ kuramıyor olabiliriz ama tek sebebi bence bu değil. Hikayenin gerçekten ilgi çekici bir yanı yok benim için. Bir de benim gibi bu iki gencin davranışlarından nefret edip karakteri anlamaktan uzaklaşınca gerçekten okuyasınız gelmiyor.
Çeviride de beni rahatsız eden kısımlar oldu. Ben Dublin'de yaşayan gençlerin ağzından 'Valla' kelimesini duymayı sevmiyorum. Bu düşünceme katılmamakta özgürsünüz. Sadece benim için gerçekçiliği azaltan bir durum ve hoşuma gitmiyor.
Evet sevmediğim yönler bunlar ama kitap genel olarak her konuda benim için ortalama ama karakterlerin duygu durumlarını çok iyi yansıttığını düşündüğüm ve bana bazı durumlar için yeni bakış açıları kazandırdığı için ortalamanın bir tık üstü 6 puan bence yeterli bu kitap için. Sevdiğim başka bir yönü yok çünkü.
Normal İnsanlar Kısaca iki gencin arasındaki çekimi ve aralarındaki ilişkiyi anlamlandırmaya çalışmalarını anlatıyor. Sanırım böyle özetleyebilirim.
Kitap benim için 200. Sayfada akmaya başladı. Son sayfalara kadar çile çektim. Her bölümde aradan haftalar veya aylar geçtiği için sürekli olayların ne hale geldiğini anlamaya çalışarak başladım her bölüme ve bu gerçekten çok yorucuydu. Sally Rooney'nin insanların duyguları üzerine çok iyi bir gözlem yeteneği olduğunu ve bunu iyi anlattığını düşünüyorum ama ne yazık ki her bir olay arasında o kadar çok boşluk var ki çoğu zaman "Karakter niye böyle hissetmeye başladı ki?" diye sormadan edemedim. Bu da benim için karakterlerle bağ kuramadığım bir hikayeye sebep oldu.
Bu iki gencin aralarındaki hikaye de ne kadar ilgi çekici bilemiyorum. Evet anlıyorum bizim toplumsal normlarımıza göre alışık olmadığımız bir durum ve belki de bu yüzden yaşananlarla derin bir bağ kuramıyor olabiliriz ama tek sebebi bence bu değil. Hikayenin gerçekten ilgi çekici bir yanı yok benim için. Bir de benim gibi bu iki gencin davranışlarından nefret edip karakteri anlamaktan uzaklaşınca gerçekten okuyasınız gelmiyor.
Çeviride de beni rahatsız eden kısımlar oldu. Ben Dublin'de yaşayan gençlerin ağzından 'Valla' kelimesini duymayı sevmiyorum. Bu düşünceme katılmamakta özgürsünüz. Sadece benim için gerçekçiliği azaltan bir durum ve hoşuma gitmiyor.
Evet sevmediğim yönler bunlar ama kitap genel olarak her konuda benim için ortalama ama karakterlerin duygu durumlarını çok iyi yansıttığını düşündüğüm ve bana bazı durumlar için yeni bakış açıları kazandırdığı için ortalamanın bir tık üstü 6 puan bence yeterli bu kitap için. Sevdiğim başka bir yönü yok çünkü.·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.