Yılkı Atı romanı, Orta Anadolu başta olmak üzere bütün bir Anadolu coğrafyasında gelenek halini almış “Yılkıya Bırakma” eylemi etrafında gelişen toplumcu-gerçekci anlayışın etkilerini hissettirdiği bir Abbas Sayar romanıdır.
Yılkıya Bırakma, bozkırda kış mevsiminin sert geçmesinden ve yem kıtlığı yaşanmasından dolayı ortaya çıkmış bir gelenektir.
Elindeki kısıtlı yem ve samanı öncelikle etinden ve sütünden faydalanabileceği hayvanlara ayırmak zorunda olan Anadolu köylüsü, binek hayvanlarını kış mevsimi boyunca doğaya salmak, yazın da (eğer kurtların ve diğer yırtıcı hayvanların saldırısına uğramamışsa ya da açlıktan ve soğuktan ölmemişse) bıraktığı ovadan geri alabilmek için mücadele etmek zorunda kalmıştır.
Yazar Abbas Sayar, kendisinin de Yozgatlı olmasından ötürü çocukluğunda ve ilk gençliğinde çokça şahit olduğu bu hikayeleri gerçekçi bir biçimde işlemeyi başarmış, uzun yıllar yaptığı gözlemlerin etkisiyle halk dilini, deyimlerini, argosunu ve dahası köy yaşamını çok başarılı bir şekilde okura aktarmıştır. Ayrıca akıcı üslubu ve anlatımıyla okuru adeta serüvenin bir parçası haline getirmiştir.
Romanda Üssüğünoğlu İbrahim’in, sevdiği ve zamanında kendisine maddi kazançlar sağlamış atını yılkıya bırakması ya da bırakmak zorunda kalması anlatılır.
İbrahim bu davranışından ötürü başta ailesi olmak üzere tüm köyden tepki görür ve “Merhametsiz” olarak anılır.
Okuyucu olayları hem yılkı atlarının ve Doru’nun hem İbrahim’in hem de köy halkının perspektiflerinden ayrı ayrı takip edecektir ve ya geleneğe uyan Üssüğünoğlu İbrahim’e hak verecektir ya da soğuk kış şartlarıyla, kurtlarla ve açlıkla mücadele etmeye çalışan Doru’nun yanında olacaktır.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.