Kitaplar hayatımdaki en önemli şeydi…1000Kitap
Ray Bradbury yirminci yüzyıl edebiyatının ustalarından biridir. Bilimkurgu/fantastik türünde yazdığı eserlerinden en önemlisi bir başyapıt özelliği taşıyan
“Fahrenheıt 451” dir.
1953’te yayımlanan eser de teknolojinin hüküm sürdüğü, televizyonun ön planda olduğu okumanın ve düşünmenin engellendiği karanlık bir dünya anlatılıyor. Ve itfaiyecilerin görevi yangın söndürmek değil, onun yerine yasaklanan ve tehdit olarak görülen kitapları yakmaktır. Ana karakter Guy Montag da işini severek yapan bir itfaiyecidir. Kitapların yakıldığı, okuma eyleminin yok olduğu bir ortamda bazı bilinçli insanların kitapları uğruna kendilerini feda etmeleri Montag’ın zamanla düşünüp sorgulamasına neden olacaktır. Merak ettiği bu kitapların içinde ne var? Bunu farkettiğinde kitapların kıymetini de daha iyi anlayacak.
Bu bana 
Joseph Brodsky ’nin şu sözünü hatırlattı.
"Kitapları Yakmaktan Daha Büyük Bir Suç Varsa O Da Onları Okumamaktır."
Romanın iletişim araçlarının insanı esir aldığı ve okuma devrinin bitip, ekran çağının başladığı, dijital topluma geçildiği bir dönemi vurgulaması otoriter yönetimlere de bir eleştiri niteliğindedir. Diktatörlük adı altında baskıcı bir geleceğin kurgulanması da distopya türüne güzel bir örnektir. Yazar romanı meydana getirirken ismi için değişik bir yönteme başvurup itfaiyecilerden yardım alarak Fahrenheit ölçeğinden kitap kağıdının tutuşup yanma sıcaklığını öğrenip bu adı vermiştir. Hikayesinin özgünlüğü, ve kitap isminin farklılığı ile sadece kitabın içeriği değil ismi de bir o kadar etkileyici.
Yazar her ne kadar bir ütopya oluştursada ekran çağı dediğimiz sinema, televizyon, bilgisayar gibi teknolojinin okumayı sona erdirebileceğini belirtmesi kitabın gelecek nesiller için bir uyarı niteliği taşıdığını gösteriyor. Günümüzü düşününce gerçekleşmesi muhtemel bir senaryo var. Acaba gelecekte kitapların olmayacağı bir dünya mı bizi bekliyor? diye insan düşünmeden edemiyor. Yaratılan bu kitapsız dünya çok ürkütücüydü ve okurken o kabusu fazlasıyla hissettiriyordu.
İşte bu yüzden yazar, edebiyatın, sanatın bir toplumun gelişmesinde ne derece etkili olduğuna, kitapların hayatımızdaki öneminin ne kadar büyük olduğunu farkına varılmasına, eğitimin, ilimin, bilimin nasıl şart olması gerektiğine, düşünme yetisini kaybetmiş bir toplumun, okumayan, düşünmeyen ve sorgulamayan bir insanın nasıl karanlığa mahkum olacağına önemle dikkat çekiyor. Yazar hayatımızda kitapların ve kütüphanelerin değerini bilmemizi ve onları korumamız gerektiğini bize bir kez daha anlatırken, bu eseri bir kütüphane ortamında yazması da verilmek istenen mesajları daha bir pekiştiriyor.
Zekice kurgulanmış, akıcı, eğitici, öğretici bir eser. Bir bilimkurgu/korku klasiği olarak mutlaka okunması gereken kitaplardan biri…
Joseph Brodsky ’nin şu sözünü hatırlattı.
"Kitapları Yakmaktan Daha Büyük Bir Suç Varsa O Da Onları Okumamaktır."
Romanın iletişim araçlarının insanı esir aldığı ve okuma devrinin bitip, ekran çağının başladığı, dijital topluma geçildiği bir dönemi vurgulaması otoriter yönetimlere de bir eleştiri niteliğindedir. Diktatörlük adı altında baskıcı bir geleceğin kurgulanması da distopya türüne güzel bir örnektir. Yazar romanı meydana getirirken ismi için değişik bir yönteme başvurup itfaiyecilerden yardım alarak Fahrenheit ölçeğinden kitap kağıdının tutuşup yanma sıcaklığını öğrenip bu adı vermiştir. Hikayesinin özgünlüğü, ve kitap isminin farklılığı ile sadece kitabın içeriği değil ismi de bir o kadar etkileyici.
Yazar her ne kadar bir ütopya oluştursada ekran çağı dediğimiz sinema, televizyon, bilgisayar gibi teknolojinin okumayı sona erdirebileceğini belirtmesi kitabın gelecek nesiller için bir uyarı niteliği taşıdığını gösteriyor. Günümüzü düşününce gerçekleşmesi muhtemel bir senaryo var. Acaba gelecekte kitapların olmayacağı bir dünya mı bizi bekliyor? diye insan düşünmeden edemiyor. Yaratılan bu kitapsız dünya çok ürkütücüydü ve okurken o kabusu fazlasıyla hissettiriyordu.
İşte bu yüzden yazar, edebiyatın, sanatın bir toplumun gelişmesinde ne derece etkili olduğuna, kitapların hayatımızdaki öneminin ne kadar büyük olduğunu farkına varılmasına, eğitimin, ilimin, bilimin nasıl şart olması gerektiğine, düşünme yetisini kaybetmiş bir toplumun, okumayan, düşünmeyen ve sorgulamayan bir insanın nasıl karanlığa mahkum olacağına önemle dikkat çekiyor. Yazar hayatımızda kitapların ve kütüphanelerin değerini bilmemizi ve onları korumamız gerektiğini bize bir kez daha anlatırken, bu eseri bir kütüphane ortamında yazması da verilmek istenen mesajları daha bir pekiştiriyor.
Zekice kurgulanmış, akıcı, eğitici, öğretici bir eser. Bir bilimkurgu/korku klasiği olarak mutlaka okunması gereken kitaplardan biri…·
2.172 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
