Empusyon, alışılmış olan kurgusal anlatımı tamamen reddediyor ve Tokarczuk kendine has olan tarzıyla, farklı zaman dilimleri ve karakterler arasında harika bir şekilde uyum sağlıyor. Yazar, insanlık tarihini ve bireyin varoluşunu derin bir felsefi bakış açısıyla inceliyor. Ancak bu çok katmanlı yapıyı okumak ve sindirmek pek kolay gelmedi bana, belki bu durum kişisel bir şeydi ama gerçekten dikkat gerektirdiğini düşünüyorum. Yazarın yazım dili ve hayal gücünün etkileyiciliğinin yanında bütün hikaye boyunca devam eden ve arada yoğunlaşan o melankoli havası daha da ilginç bir yere götürdüğünü düşünüyorum. Son 100 sayfada olanlar ise… en azından bunu beklemiyordum ama bitirince aslında gerçekten mantıklı ve tatmin edici bir şekilde bitmesi hoşuma gitti.
·
237 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.