Kitabın sonunun mutsuz biteceğini düşündüğüm için yazara karşı kin besledim mi? Belki...
Bu kitabı okuduğum için garip olduğumu düşünüyor muyum? Muhtemelen.
Üstüne birde kitabı sevdiğim için psikolojik yardıma ihtiyacım var mı? Büyük ihtimalle.
Peki ben bu yardımı alacak mıyım? Kesinlikle hayır.
Her kitapta olduğu gibi bu kitapta da saçma yerler vardı elbette ama çoğunluk olarak tam benim istediğim gibi dark-dark'tı yani.
Bir an gerçekten kitabın kötü biteceğini sandığım için kalbim sıkıştı. Tam diyorum güzel bitecek ben de mutlu mesut uyuyacağım... hayatımda görmediğim köşeyi yedim... Bunları yazarken bile hala ruhum daralıyor çünkü kitap cidden aşırı psikolojik hasar içeriyor.
Yani ne olursa olsun Billie'nin onu kendi tanımlarınca seven bir ailesi vardı, ama Caden'ın hiç kimsesi yoktu ve yaşadığı şeyler... Sırf o yerden uzaklaşabilmek için yaptığı şeyler cidden çok fazla... Özellikle Billie için yaptığı o gece... Eğer bu kitabın sonu mutlu bitmeseydi, o kahrolası delikten kurtulamasalardı sabaha kadar ağlardım sanırım. Neyse ki mutlu bitti...
Yine de... Hala ağlamak istiyorum desem inanır mısınız... Bunun kitap olduğunu biliyorum ama dünyada bu hayatları gerçekten yaşayan insanlar var. Birilerinin çanta parası birilerinin hayatlarını kurtarmaya eş değer bir dünyada yaşıyoruz. Bu çok alçakça... Cidden bu dünya cehennemin bir katı...
Okuduğuma pişman değilim ama diğer kitapları okumayı düşünmüyorum, bu yazarı ya da kitabı beğenmediğimden değil. Diğer karakterleri pek beğenmedim, ilgimi çekmediler.
Neyse uzun lafın kısası, akıl sağlığınızı düşünüyorsanız cidden okumayın.
·
140 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.