·477 syf.··Beğendi
···Okunma: 11 Ocak 2025 22:42 Sally Rooney'nin Intermezzosu, hakkında çok şey duyduğum ama "Kesin abartılıyor," diyerek bir türlü başlayamadığım bir kitaptı. Sonunda bir boşluk anında elime aldım ve itiraf etmeliyim ki, ilk sayfadan itibaren içine çekildim. Rooney'nin dili öyle çarpıcı ya da "wow" dedirtecek çekilde değil. Ancak, karakterlere odaklanma biçimi ve duygusal derinliğiyle, sizi kitabın içine sürüklüyor.
Roman, babalarını yeni kaybetmiş iki kardeşi, Peter ve Ivan'ı merkeze alıyor. Ivan'ın daha naif, nefes aldıran hikâyesiyle Peter'ın karmaşık ve yoğun bölümleri arasında gidip geliyoruz. Başlarda Peter'ın kısımlarına girmekte zorlandım; yazım stili onun kafa karışıklığını yansıttığı için okuması biraz çaba istiyordu. Ancak, zamanla Peter'in içsel çatışmasını okuduğum bölümleri daha çok sevdim.
Ivan ve Margaret arasındaki yaş farkı teması, incelikle işlenmişti ağızda naif bir tat bırakti. Peter'ın Naomi ve Sylvia ile olan ilişkileri ise oldukça karmaşık ve bu karmaşıklığin en büyük nedeni Peter'ın kendi içsel savaşları. Kitaptaki en büyük vurgulardan birisi toplumun kabul etmeyeceği bir hayat yaşamak. Karakterler bunun savaşını veriyor. Bu savaş başkalarına karşı değil bu arada tamamen kendi içlerinde...
Rooney, karakterlerin duygularındaki iniş çıkışları, çıkmazlarını ve kendilerine bile itiraf edemedikleri gerçekleri o kadar güzel işlemiş ki karakter odaklı kitapları seven biri olarak hayran kaldım.
Kitabın ilk iki bölümü biraz yavaş ilerliyordu; adeta yazar okuyucuyu içine çekmek için ince ince bir zemin hazırlıyordu. Ancak son bölümde Rooney adeta vites yükseltiyor ve neden bu kadar sevildiğini kanıtlıyor. Kitap, olay örgüsünden ziyade hayatın içinden anılar ve duygular üzerine kurulu. Sanki sakin bir film izliyormuşsunuz gibi; küçük ama etkili anılarla dolu. Hayatın içindeki basit şeylerin insanın içinde ne kadar büyük bir yer kaplayabileceğini fark ettiriyor.
Kitap bittiğinde en çok Peter üzerinde düşündüm. Onu daha çok analiz etmek isterdim; içindeki savaşlar, kafa karışıklığı ve büyümeye çalışan bir yetişkinin kırılganlığı gerçekten etkileyiciydi. Oldukça düşündürücü ve üzerine konuşulması gereken bir karakter.
Son olarak, Rooney'nin diğer kitaplaına da şöyle bir göz aticam kesinlikle hayran olunasi bir yazara benziyor.