Mesele Arif'in Leylası olabilmek. Her mektubun sonu bir şiire can vermiş sanki. Her mektup bitişinde acaba Leyla ne dedi diye merak ediyor insan.
Leyla Erbil'in yazdıklarını da görebilsek anlayabilsek çok çok daha iyi olurdu ama elde olanla idare etmek gerek.
Ben bu kitapta samimiyeti gördüm arkadaş! Çekinmemiş Ahmed Arif nasıl sevdiyse öyle yazmış. Güzel yazmış, 'Mu az zam' yazmış.
Siyasi dokundurmaları, edebi göndermeleri, insan yakın arkadaşına nasıl dert yanarsa Ahmed Arif'te Leyla'sına öyle anlatıyor.
Açıkçası ben bile Leyla Erbil'i kıskandım şuan.
Kitabın mektup biçimde olması o kadar hoş ki.. Tek kelimeyle bayıldım. İyi ki şiir var dedirtti yine.
Böyle bir askın içinde hissettim kendimi.Kafkanın milanaya mektuplarından sonra bir hışımla buna başladım.Nedense bunu daha çok sevdim. Daha bizden.
Şimdi altını çizmekten telef ettiğim kitabın alıntılarını paylaşma zamanı...
Herkese keyifli okumalar dilerim.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.