Ahmet Ümit'ten okuduğum 2. kitap. Polisiye ve harika bir kurgu vardı. Kitapta olaylar bir türlü çözülemiyor gibi duruyor her seferinde ama kitabın son 100 sayfası kalınca insan kitabı bırakmak istemiyor. Öyle de oldu zaten. Kitabın sonuna yaklaştıkça aklımda 'Ya bu gizemli yazara noldu?' sorusu vardı ki kitabın sonuna doğru gizemli yazarın hediye ettiği kitabın ilk sayfasını görünceye kadar. Kitap güzel kurgulanmıştı, yine aklımda film kareleri geçti okurken ama beni en çok etkileyen kitabın bitişinde verilmiş o ayrıntıydı.