Ahmet Ümit, İstanbul Hatırası kitap incelememde de belirttiğim gibi çokta beğendiğim bir yazar DEĞİL! Lakin yazdığı kitaplarda tarih, kültür ve farklı konuları araştırmaya teşvik ettiği için okumanızı tavsiye ederim. Gel gelelim Bab-ı Esrar kitabına açıkcası Ahmet Ümit’in okuduğum diğer kitaplarına nazaran en kötüsü diyebilirim. Evet Mevlana ve Şems hakkında muazzam bilgilere sahip değiliz; Yani Mevlana ve Şems'in hayat hikayeleri ile ilgili yazarlarımızın yararlandığı kaynakların çoğu aslında yıllar önce başkalarının kulaktan kulağa anlattığı, yüksek dozda masal öğeleri içeren, bir nevi halk hikayeleri.Eh, zaten pek de gerçek olmayan yaşam öykülerinin üzerine bir de bizim yazarlar kendi kurgularını katınca ortaya yeni menkıbeler çıkmış oldu. Kimbilir, bu romanlardaki hayal ürünü bazı sahneler yıllar yıllar sonra geleceğin yazarları için kaynak oluştururlar. Yani "ayıkla bakalım o zaman pirincin taşını" olur. Ayrıca, Hangi kaynağa dayanarak Mevlanın üvey kızı Kimya hatun hakkında cinsel temalı düşünceleri beyan etmiş anlamış değilim ve hiç hoş bulmadım kendi düşüncelerini Şems’in düşünceleriymiş gibi yansıtması da benim zihniyetime aykırı...