"Hayır Diyemeyenler Kulübü"ne hoş geldiniz!Psikoloji
Gerçekten özgür müsünüz yoksa özgür olduğunuzu mu düşünüyorsunuz?
Özgürlük nedir?
Kişinin istediği şeyleri yapabilmesi mi yoksa istemediği şeyleri kimseden çekinmeden, korkmadan ifade edebilmesi mi?
Ne kadar başarabiliyorsunuz "hayır" demeyi?
Biz hayır demeyi, işim var demeyi, olmaz demeyi beceremeyen insanlarız. Yorgunluğumuz bitmez bizim, der 
Reşat Nuri Güntekin, belki de bundan bitmiyor değil mi yorgunluklarımız? "Her şeye olur dediğinizde, evet dediğinizde dünyanın en sevecen insanı olmazsınız. En yorgun ve en stresli insanı olursunuz." Kafanızı kaldırıp bir bakın, herkesin yüzünde bir yorgunluk, trafikte kavga etmeye kurulmuş insanlar, pamuk ipliğinde yaşanan hayatlar... Hepsi "hayır" diyemediğimiz için değil belki ama bir çoğu "ruhumuzu dinlendiremediğimiz için."
Jim Carrey'nin "Bay Evet" filminden çıkmış gibi hayatlarımız. youtube.com/shorts/gVM-Uh2S... Kimseyi kırmamak için kendimiz kırılıyor, incitmemek için inciniyoruz. Hatta incinmek şöyle dursun, hayır diyememek adına bir hayat veriyoruz. Yalan mı? Gözlerinizi kapayıp bir düşünün geçmişi... Doksanlı yılların başında gözümü açtım hayata: Annem babam usulca fısıldadı kulağıma: "Öğretmen olacak benim oğlum." İlkokulda öğretmenim sordu "Ne olacaksın," diye, "Öğretmen," dedim sanki kendi kararımmış gibi ve kendimi inandırarak. Gayet tabii radyo sunucusu da olabilirdim, hâlâ radyo dinleyen biri olarak. Manipüle edildiğimin farkına varmam otuzlu yaşlarımı buldu. Zira toplum size söz dinlemeyi öyle empoze ediyor ki hayatınız boyunca size seçilmiş olan yolu kendi yolunuz gibi benimseyebiliyorsunuz.
"Bu hayatın yarısı çok hızlı evet demekle, diğer yarısı da zamanında hayır diyememekle geçiyor."
Peki neden diyemiyoruz?
Daha mı az seviliriz?
"Gerçek sevgi kendini ifade etmek için zorlamaya ihtiyaç duymaz." Aksine hayır diye düşündüğümüz şeylere evet dedikçe saygınlığımızı yitiriyoruz. "Sınırlarınız kim olduğunuzdur," ve siz o sınırlarınızı net olarak çizmedikçe sizin saygı duymadığınız sınırlara başkaları asla saygı duymayacak. "Seni yoran her şeyi bırak!" Evet demek yoruyorsa onu da! "Kimsenin hayalindeki insan olmak zorunda değilsin!" Bir kalbin daha yok, bir hayatın daha olmayacak yaşayacak. İhtiyaç duyduğunda kimse vermeyecek sana kalbini, en çok evet dediklerin bile!
"Hayır demek istiyorsan belki deme!"
Siz adım almadığınız sürece hiçbir kişisel gelişim kitabı geliştirmiyor, hiçbir psikoloji kitabı iyi gelmiyor ruhunuza. Vereceği katkı sizin ona yüklediğiniz anlamda saklı. Örnek olaylar ve küçük testlerle ruhunuzu keşfetmenize olanak sağlıyor eser. Ama unutmayın: "Kitaplar kapıyı açar, içeriye kendiniz girersiniz?"
Reşat Nuri Güntekin, belki de bundan bitmiyor değil mi yorgunluklarımız? "Her şeye olur dediğinizde, evet dediğinizde dünyanın en sevecen insanı olmazsınız. En yorgun ve en stresli insanı olursunuz." Kafanızı kaldırıp bir bakın, herkesin yüzünde bir yorgunluk, trafikte kavga etmeye kurulmuş insanlar, pamuk ipliğinde yaşanan hayatlar... Hepsi "hayır" diyemediğimiz için değil belki ama bir çoğu "ruhumuzu dinlendiremediğimiz için."
Jim Carrey'nin "Bay Evet" filminden çıkmış gibi hayatlarımız. youtube.com/shorts/gVM-Uh2S... Kimseyi kırmamak için kendimiz kırılıyor, incitmemek için inciniyoruz. Hatta incinmek şöyle dursun, hayır diyememek adına bir hayat veriyoruz. Yalan mı? Gözlerinizi kapayıp bir düşünün geçmişi... Doksanlı yılların başında gözümü açtım hayata: Annem babam usulca fısıldadı kulağıma: "Öğretmen olacak benim oğlum." İlkokulda öğretmenim sordu "Ne olacaksın," diye, "Öğretmen," dedim sanki kendi kararımmış gibi ve kendimi inandırarak. Gayet tabii radyo sunucusu da olabilirdim, hâlâ radyo dinleyen biri olarak. Manipüle edildiğimin farkına varmam otuzlu yaşlarımı buldu. Zira toplum size söz dinlemeyi öyle empoze ediyor ki hayatınız boyunca size seçilmiş olan yolu kendi yolunuz gibi benimseyebiliyorsunuz.
"Bu hayatın yarısı çok hızlı evet demekle, diğer yarısı da zamanında hayır diyememekle geçiyor."
Peki neden diyemiyoruz?
Daha mı az seviliriz?
"Gerçek sevgi kendini ifade etmek için zorlamaya ihtiyaç duymaz." Aksine hayır diye düşündüğümüz şeylere evet dedikçe saygınlığımızı yitiriyoruz. "Sınırlarınız kim olduğunuzdur," ve siz o sınırlarınızı net olarak çizmedikçe sizin saygı duymadığınız sınırlara başkaları asla saygı duymayacak. "Seni yoran her şeyi bırak!" Evet demek yoruyorsa onu da! "Kimsenin hayalindeki insan olmak zorunda değilsin!" Bir kalbin daha yok, bir hayatın daha olmayacak yaşayacak. İhtiyaç duyduğunda kimse vermeyecek sana kalbini, en çok evet dediklerin bile!
"Hayır demek istiyorsan belki deme!"
Siz adım almadığınız sürece hiçbir kişisel gelişim kitabı geliştirmiyor, hiçbir psikoloji kitabı iyi gelmiyor ruhunuza. Vereceği katkı sizin ona yüklediğiniz anlamda saklı. Örnek olaylar ve küçük testlerle ruhunuzu keşfetmenize olanak sağlıyor eser. Ama unutmayın: "Kitaplar kapıyı açar, içeriye kendiniz girersiniz?"··
2.991 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
