Tesadüfi olarak Balzac'ın okuduğum ilk kitabı İnsanlık Komedyası'nın da ilk kitabı sayılan Goriot Baba oldu. Çok da beğendim. Balzac'ın dili biraz zor açıkçası, anlamını kavramak için birkaç kere okumak zorunda kaldığım uzun ve çok bağlaçlı cümleleri var :D ama bu cümlelerden okuyup gülümsediğim çok anlamlı ve zekice olanları da oldu. Gerçekçi bir roman okumamışım ben heralde dedirtti. Karakter tahlilleri, diyaloglar o kadar iyi ki, tüm karakterleri tanıdım resmen, nerde nasıl davranabilirler ne söylerler tahmin edebiliyordum sonlara doğru. Film izler gibi gözümün önünde canlandı bütün kitap. Kesinlikle daha çok Balzac okurum.
Spoiler;
Goriot babanın kızlarına olan aşkı bazı yerlerde beni rahatsız etti mi? Etti. Ama hayatta başka kimsesi kalmamış bir adam. Çocukları her şeyi olan, ilgili, iyi kalpli bir baba. Sondaki dramı çok üzdü. Anastasie çok sinir bozucuydu. Delphine de bi nebze öyle ama daha anlaşılır bi karakterdi. Eugene Victorine'le olsa mıydı dedim sonlarda. Pansiyondaki herkes çok ayrıydı, gerçekten keyif aldım. Madam Vaquer'in Goriot'tan ilgi görmediği için yaptığı kötülükler de adamı bitirdi. İnsanlık komedyası o kadar doğru bir başlık ki. İnsanlığın bencilliği ve kötülüğü hiç bitmeyecek gerçekten.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.