Geçen gün Kızıl Goncalar dizisinde bir cümleye rastladım: “İnsan, insan içindir.” O kadar hoşuma gitmişti ki aklımdan çıkmadı. Bugün parkta oturmuş Bir İdam Mahkûmunun Son Günü kitabının son sayfasını okurken bu cümle üzerine tekrar düşündüm. Neden insanlar birbirleri için cellat olur? Uzun zamandır bir kitap beni bu kadar derinden sarsmamıştı. Mahkûm ile kızı Marie’nin diyalogları, celladın, “Canınızı acıttım mı, beyefendi?” deyişi… Kalbimde o kadar şey kırıldı, döküldü ki.
Victor Hugo’nun dediği gibi: “Bir insanı öldürmek, bir problemi çözmek değildir.” 
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü 
Victor Hugo 
Ulkar Suleymanova
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü Victor Hugo Ulkar Suleymanova
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.