İnsan gerçekten bir sırla mutlu olabilir mi? Birinin gerçeğini saklayarak… hatta o insan ölüp gitse bile? Peki geride kalanlar için bu ne kadar doğru?
Lowen doğru olanı mı yaptı, yoksa sadece daha katlanılabilir bir gerçeği mi seçti?
Ve en önemlisi — bu karardan sonra vicdanı hiç sızlamayacak mı?
Bu kitap insanı en çok da bu sorularla baş başa bırakıyor…