Nazan Hoca’nın denemelerinden ve kıymetli edebiyat yazılarından müteşekkil bir kitap, roman değil. Kitabın ilk yarısı beni inanılmaz sarıp sarmalamıştı kitaplığında Nazan Bekiroğlu’nun özel bir rafı olan ve kendisi “pizza değilsin herkesi mutlu edemezsin” yazsa bile okuyacak olan biri olarak. Bilhassa, “Nazan’ın N’si” öyle güzel bir yazıydı ki; Şair Nigar Hanım’ın dizi dibine oturduğunu tahayyül ve tasvir ettiği…Bayıldım. Sonra “Yüzleşme” ‘de yazdığı tüm karakterlerle bir mahşer provası, belki de kalemiyle tanışıklığının kâlu belâ’sı…”Eski Tarz Fotoğraf Albümüm” tam şu sıralarda Balkan muhaciri olan ailemin köklerini kaleme dökmeye, hikâyemizi yazmaya çalışan biri olarak çok keyifliydi. “Halı Dokuyan Kız” ve “Alın Teri” yazıları yine nefisti ve ihtiyar ustayla da, dokumacı çocukla da kendim tanışmışım gibi, elinizden tutup oracığa götürüp altınıza iskemleyi atıyor satırlar. Orda ânbeân izliyormuşsunuz gibi. Kalem Eşiği bölümünden sonra Lise Günlüğüm ağlayarak okuduğum tek bölümdü, babacığını rahmet-i Rahmân’a uğurlamış olduğum için. Nazan Hoca’nın babacığına hasreti geldi benim ciğerimi dağladı, ona ağladım, kendime ağladım. Son olarak Göğe Yükselen Mor Fok Balığı yazısıyla içim ısınırken kaybettiğimiz ve çocuklarımıza kaybettirilen hayal dünyasına hüznüm…
Geri kalan kısmı daha edebîyat içerikli, mitolojik efsaneler, kült eserler hakkında denemeler vs. Kitabın ilk bölümü canımdır.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.