Kitabı okurken mütevazi diyebileceğim kütüphaneme şöyle bir göz gezdirdim. Kitaplığımın yüzde seksenini okumadan yeni kitaplar almamaya çalışırım, gerçekten de aldıklarımı okurum, boş yere istifçilikten hiç hoşlanmam. Ama şunu farkettim ki fiziki olarak kitaplığımın çoğunu okumadan yeni kitap almama kuralım pdf şeklindeki kitaplardan oluşan dijital kitaplığımda geçerli değil, önüme gelen, okurum bir gün ya diye düşünerek her kitabı indiriyorum, dijital kütüphaneme ekliyorum. Yanlışlıkla kendime kağıt ev inşa etmiş gibi hissettim. Bu metin kitaplarım ve okuma alışkanlığım üzerinde düşünmeme, farkındalık yaşamama neden oldu. Nitekim metinde de geçen "Kitaplar insanın kaderini değiştirir." cümlesi kitabın ve açtığı pencerelerin özeti mahiyetinde. Çok kısa ama çarpıcı, etkileyici ve düşündürücü bir metin. Kâğıt EvCarlos María Domínguez