Bu kitabın iki iyi özelliği var, bir konu ilgi çekiydi (benim için) ve akıcıydı (belki bana dinlediğim için öyle gelmiştir).
Ama anlattığı her şey çok yüzeyseldi, böyle böyle şeyler olmuş böyle de şeyler olmuş. Gerçekten bunu da kabul edebilirim ama özellikle ikinci yarıdan sonra ana karakter inanılmaz sinirlerimi bozdu benim. Yok ben şöyle batıya özenmişim de ne kadar kötü yapmışım, batıya özenen insanlar da ne kadar kötüymüş, ay plaza kadınları ne kadar iğrençlermiş ama doğulu (bilmiyorum doğru bir ifade mi) ne kadar da masummuş falan filan. Karakter kitap boyu ay ne kadar iyi bi insanım ben meleknazı arıyorum ona yardım edicem ezidiler de ne kadar çile çekmiş diye ortalıkta dolanıyor vicdan mastürbasyonu yaparak ama kimseye bi tas yemek verdiği yok bu arada, kimse umrunda da değil sadece kendisini bir işe yarıyor sanmak istiyor kendi de dediği gibi. En son artık Hüseyin'e özenip meleknazı düşlediği yerler delirtti beni gerçekten. Sen meleknazı alsan 3 ay sonra başka bi şeye özenir onun peşinden gidersin sünepe adam.
Yorumlarım bu kadardı iyi günler.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.