6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ayrılık esnasında hiç bir sevgi gerçeklik ifade etmez. Bir insanın gerçekten sevgisini hiç bir boyutla ifade de edilmez bence fikrimce!..
Sevgi ve aşk karıştırılıyor çoğu zaman. Sevgi aşktan çok daha büyük bir bence. Aşkta tutku, şehvet, haz gibi bencilce duygular ön planda. Ne olduğunu çözemediğin bir çekim var çoğunlukla. Sevgi ise yavaş yavaş tanıdıkça bir insanı oluşan bir duygu. Onun mutluluğu için de bir şeyler yapmak gerektiği için sabır ve emek gerektiriyor. Aşkın bencil duygularından arınmış, karşı tarafın da duygularını ve isteklerini gözeten bir tarafı var. O yüzden ayrılıkta dahi benimle olmayacaksa hiç mutlu olmasın düşüncesinden çok kendisi üzülse bile o nasıl mutlu olacaksa öyle olsun düşüncesini taşıyan biri gerçekten sevgi sahibidir diyebiliriz.
Ve çoğunluğundan da sevgi sahibi olmadığına o kadar eminim ki.Çünkü sevgiden daha çok bencilliği ön de tutar oldu insanlık 🍂
İnandığım ve hep savunduğum bişey bu aslında birini seviyorum veya sevmiyorum demek için o kişiyi tanımak gerek tanımadığın birine seni sevmiyorum diyemezsin bu dış görünüşe göre yanına o insanı yakıştıramama tramvası bence tanıdıkça zaman geçirdikce beraber gülüp ağladıkça sende bıraktığı etkiye göre sevip sevmediğimiz kafamızda şekilleniyor ayrılık bu noktada bıraktığı soğukluk hissine göre ölçülebilir bundan dolayı birinin seni sevip sevmediğini ayrılışdaki tavrı samimiyeti sana olan saygısına göre bu beni sevmiş sevmemiş veya değer vermiş diyebiliriz bence 🌸
Çok,çok haklısın.Yıllar geçer ama sen o insanı bir gecede tek cümleyle hiç tanımamış olduğunla yüzleşirsin.Bundan daha acısı da var mıdır sanmam🍂
Bu denklemde hiç sevilmedigim ortaya çıkıyor. Çünkü çok kalitesiz bir saldırı yaparak ayrıldı benden.
Bence yaptığı o kalitesiz saldırıyla kendi kalitesizliğini de göstermiş olmuş.Unutma ki bu hayata bir kere geldin ve iyi ki de geldin.Bundan sonrası için dilerim en berrak sayfalar seninle olsun 🍂🌸
Reklam
