Bir tatlı huzur almaya geldim...
Kitabın ana fikrini tanımlamak için galiba en doğru ifade Kafka'nın şu cümlesinde saklı.. "Bir engel aramakla vakit kaybetme, belki hiç bir engel yoktur." Gelelim Tokyo'daki hayatı merkezine alan ve işinde motivasyon ya da amaç bulamayan farklı statüde ve yaşta 4 çalışan ile yeni bir emeklinin, bir halk eğitim merkezinin kütüphanesi ve kütüphanecisi Komaçi hanım vasıtasıyla hayata yeniden tutkuyla bağlanmalarının hikayesine... Kitap 5 bölüm halinde okuyucuya sunuluyor ve her bölümde ayrı bir karakter vasıtasıyla onların iş, aile ve sosyal hayattaki duruşları ile hayattan beklentilerine ve Komaçi hanım ile tanışmaları sonrasındaki kişisel gelişimlerine tanıklık ediyoruz... Komaçi hanımı kendi kelimelerim ile anlatmak isterdim ama kitabın arka kısmındaki bu tanım size daha açıklayıcı olacaktır diye düşünüyorum...
"Tokyo'nun en esrarengiz kütüphanecisi Sayuri Komaçi tarafından sık sık sorulan ünlü soru: Ne arıyorsun? Çoğu kütüphaneci gibi Sayuri de raflarındaki tüm kitapları okumuş. Ama onu bilge kütüphaneci yapan şey bu değil; Sayuri kendisine kitap danışanların ruhlarını okuyabiliyor. Verdiği her sürpriz kitap tavsiyesiyle insanlara yeni dünyaların kapılarını aralıyor, onları nazikçe hayattaki amaçlarına doğru yönlendiriyor." Benim için yine Japon kültürüne hayranlık duyduğum bir okuma oldu . O saygınlık, birbirlerine ve kültürlerine bağlılık ve en önemlisi insanı birinci öncelik yapan sosyal yaşamları.. Ve kendime sormadan edemedim... Coğrafya gerçekten kader midir? Sonuç olarak eğer kendinizi iyi hissetmek istiyor ve motivasyon arttırıcı bir hikayaye ihtiyaç duyuyorsanız doğru yerdesiniz.. iyi okumalar...
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.