Hayatın tokadını yiyenlereEdebiyat
Çok akıcıydı. Emrah Serbes’in kitapları su gibi akıp gidiyor zaten bu da öyleydi.
Antalyalı, ömrünü Antalya’da geçirmiş ve Ankara’da üniversite öğrenciliği deneyimi olmuş biri olduğum için mekanların tanıdık olması olayların daha da içinde tuttu beni, sanki Bakır’ın değil benim başıma geliyordu kitapta yaşananlar.
*Buradan sonrası spoiler içerir.*
İçeriğe gelince dünyada bir yer edinmek isteyen, ufacık mutluluklara razı olan insanların dibe vuruşu her seferinde ayağa kalkışı ama her seferinde daha da dibe vuruşu yüzümüze vuruluyor. Felaket üstüne felaket. Daha kötüsü olmaz dedikçe daha kötüsü oluyor.
Kaleiçi’nde, Güllük’te orada burada bira içiyor viski içiyor bizimki. Araya kaynayıp çakmak gazı falan çekiyor ama yolu Zeytinköy’e falan düşecek kadar da değil daha.
Ev depremde yıkılmış. Gurbette üniversitede bizimki. Tek hobisi içmek. Kimseyle derin bağlar kuramamış, yüzü gülmemiş, oradan oraya savrulmuş bir tutunamayan var ortada.
Sonra baba vefat ediyor. Göç ediyor Ankara’ya: yabancı bir dünya, gecekondudan bir öğrenci evi, müptezel bir arkadaş. Çinçin’de, Yenidoğan’da yalvar yakar madde dilenecek hale düşüyorlar ama ne düşüş. Aile yok, geçmişle kavgalı, bugün zaten boktan, gelecekten umutsuz… Dibin de dibi varmış dedirtiyor hayat ve ne kadar kurgu olsa da birilerinin gerçekleri bu hayatlar maalesef.
Uzun uzun düşündürüyor insana kitap. Ulan ne hayatlar var, dedirtiyor. Tertemiz… tamam tertemiz olmasa da bir zamanlar esasında iyi kalpli insanların kötü, iğrenç hayatları…
Hayat insanı öyle dönüştürüyor işte.
Köpeği zehirledi diye adam bıçaklayan çocuktan, tek derdi üniversitedeki kardeşine para göndermek olan çocuktan İstanbul’da torbacılığa.
Biradan çakmak gazına, ota; ottan ekstaziye, bonzaiye. Sonrasında da şizofreni. Sonra her şey düzeldi derken yine aynı terane.
“İyi insan kalmadı oğlum dünyada, bitirdiler.”
Havada kaldığını söyleyenler olmuş. Bence öyle değil. Bir sonuç yok, doğru. Ama gerek de yok. Bir kurtuluş, mutlu son görmek istiyorsunuz. İşlerin düzelmesini, her şeyin yoluna girmesini bekliyorsunuz ama olmuyor işte. Bazılarının hayatları böyle. Dikiş tutmaz bir türlü. Her zaman güzel bitmez hikayeler.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.