Selamlar. Kitabı ya da genel olarak seriyi dark romance olarak değilde psikolojik gerilim/dram olarak değerlendirdiğimizde ağır ilerleyen, karakterlerin bütün duygularını hissettiğimiz trajik ama iyi yazılmış bir hikaye okuyoruz. Ben kitabı dark romance penceresinden değerlendirdiğimde kitabın sonuna kadar kitapla ilgi nötr bir noktadaydım ama son 10 sayfada kitap benim için kara listeye girdi.
Birinci kitap Elder'ın Pim'i kurtarması ve yata dönmesiyle bittiyor. Bu kitapta da Pim'in iyileşmesini ve Elder'la olan ilişkisinin gelişmesini okuyoruz.
Kitabın sonuyla ilgili ciddi spoiler vereceğim. Uyardım.
Birinci kitapta Elder'ın yer yer kötü bir adam olduğunu söylediğini okumuştuk. Bu kitapta da durum farklı değil. 2 bölümde bir Elder bize kötü bir adam olduğunu hatırlatıyor. Ben açıkçası saf bir romantik olarak Elder'ın Pim'e hiçbir şekilde zarar vermeyeceğini ya da en azından veremeyeceğini düşünüyordum. Çok yanılmışım. Kitapta Elder her fırsatta Pim'e 'Sana o kadar şey verdim. Bunların karşılığını vermek zorundasın. Senden istediğimi olacağım.' diyor. Yani tamam Elder'un Pim'in hayatını kurtardığının farkındayım ama bunu sürekli dile getirmesi rahatsız edici. Sürekli Pim'i manipüle etmek için onu borçlu olduğunu söylemesi beni çok rahatsız etti. Pim'e kendi seçimini yapma fırsatı sunarken bile kaçsa hiçbir şey yapamayacağını hissettiriyor. Diğer yandan Elder bütün kitap boyunca toksik değildi. Pim'i desteklemek için çok çaba harcıyor aslında. Her iyi davranışının, iyi niyet gösterisinin ardında 'Bana istediğimi vereceksin' konuşması geliyor. Bu bipolar haller benim Elder'a bağlanmamı engelledi açıkçası. Elder'ım da Elder'ım olamadım. Asıl kitaptan koptuğun nokta son 10 sayfaydı.
Elder'ın en büyük tutkusu çello çalmak. Pim de birinci kitapta okuduğumuz nedenlerden dolayı klasik müzikten nefret ediyor/korkuyor. Elder'ı çello çalarken bulduğunda nöbet geçiriyor, çelloyu parçalamaya çalışıyor. Elder, Pim'i yatıştırıyor, çelloyla ilgili iyi anılar yaratmaya çalışıyor. ilk seferi böyle atlatıyorlar. Pim'in ikinci nöbetinde ise işler karışıyor. Elder öfkesini kontrol altına alamayıp yine 'Ben senin için o kadar şey yaptım bana istediğimi vereceksin' diyerek Pim'e tecavüz ediyor. Kitapta Elder'ın sürekli olarak Pim'i arzuladığını okuyoruz zaten. Bunun yanında aynı zamanda Pim'e sürekli 'Sen istemediğin sürece sana dokunmayacağım. Senden istediğim şey bedenin değil' deyişini okuyoruz. Yani aslında Elder bütün kitap boyunca kendini baskılıyor ve kitabın sonunda da kayış kopuyor. Daha sonrasında arzu ve öfke sisi dağıldıktan sonra çok pişman olup Pim'den özürler diliyor. Her ne kadar Elder'ın gerçekten pişman olduğunu düşünsem de beni bu noktada kaybetti. Üçüncü kitapta Elder nasıl bir karakter gelişimi sergileyecek bilmiyorum ama Elder'ın yaptığı şeyin kabul edilebilir bir tarafı yok benim gözümde.
Olayı Pim'in zihninde iki farklı açıdan okuyoruz. Bir yandan Tasmin arzuladığı bir adamdan zevk alıyor, diğer tarafta Pim çığlıklar atarak en kötü kabuslarından birini yaşıyor. Elder'ın sisi dağılıp ona ulaşbildiğinde ise Pim'in aklından geçen tek şey o an terk edilirse darmadağın olacağı düşüncesi ve bu panikle Elder'a sarılıyor. Yani Allister'dan farkı kalmamış olmasına rağmen Pim çaresizce Elder'a tutunuyor. Bu sahnelerde Pim'e kızmadım açıkçası. Yaşadığı o kadar şeyden sonra mantıklı davranışlar sergilemesini beklemiyordum.
Pim mental açıdan sağlıklı bir noktada olmadığı konusunda hemfikiriz sanırım. Pim'in bu koşullarda onay veremeyeceğini ve Elder'ın da kendi keyfi için Pim'e hiçbir şekilde yaklaşmaması gerektiği noktasında hemfikir olmalıyız diye düşünüyorum. E durum böyleyken nasıl bu kitaba 8'ler 9'lar verilmiş ve yorumlarda Elder hayranlığı sergilenmiş anlamış değilim. Adamın Pim'i kurtarmasının nedeni kendine benzetmesi. Allister'ın evinde zayıf bir kadın görse kurtarmayacaktı muhtemelen -ki kitapta okuduğumuz bir sahneden daha önce seks köleliğine müdahale etmediğini biliyoruz. Yani Elder'ın özverili bir tarafı yok kitapta. Pim'in konuşmasını ve bedenini istediği için ona iyi davranıyor hepsi bu. Dark romance kavramında sınırları esnetmesine rağmen kadınları birinci sıraya koyan ve kadına zarar gelmesindense ruhunu azriele kendi teslim edecek erkekler okuruz. Kendini istekleri yüzünden kadınları manipüle eden erkeklerin olduğu kitapları da 'Dark romance böyle bir şey değil.' çatısında linçleriz. Yazarın tacizi romantize etmediği yorumunlarına katılıyorum ama bu serinin dark romance kategorisine girdiğinden o kadar emin değilim artık. Sonuçta bu kitapta Elder'ın Pim için (!) yaptığı her şeyi aslında kendi merakı ve arzusu için yaptığını görüyoruz. Elder'ın yaptığı şeyi kabul edip pişman olması onu affedilebilir yapmıyor benim gözümde. Diğer yandan tecavüz sahnesinden sonra Elder ve Pim arasında romantik bir ilişki gelişirse/geliştiğinde o zaman tecavüz romantize edilmiş olmayacak mı ?
Özetle kitabın sonuna kadar kitabı kısmen beğenmiştim aslında. Bu kitap böyle bitmemeliydi.
Not: Kitapta Elder'in çello ile çaldığı müzik senfonik metal adı altında geçer. Apocalyptica çello ile metal müzik yapan başarılı gruplardan biri. Merak edenleriniz varsa grubun 'I don't Care', 'End of Me' ve diğer pek çok parçasını tavsiye ederim. Sevdiğim bir gruptur.
Sevgilerle <3
·
279 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.