Beynimizdəki bütün əsəb hüceyrələrini oyadan Nastenkaya deyəcək söz tapmadığım üçün hekayəni qısa yazıram.
Nastyenka nənəsi ilə yaşayan yeganə uşaq idi. Əslində, o, onunla tənha hiss edirdi. Nənəsinin vərdişləri var idi, məsələn, onun evdən köçməsini istəməmək, həm də onu özünə bağlamaq. Qaydalar sərhədlər kimi görünsə də, Nastenka yuxarı mərtəbədəki kirayəçiyə aşiq olur. Və onunla qaçmaq istəyir, amma aşiq olduğu insan, maddi vəziyyəti yaxşılaşınca onunla evlənməyi vəd edir ki, aşiq olduğu kişi uzun müddət keçməsinə baxmayaraq qayıtmır.
Xəyalpərəst qəhrəmanımız Sankt-Peterburqda 20 yaşlarında tənha və kədərli bir insan kimi yaşayır. Gecə yarısı Sankt-Peterburq küçələrində dolaşarkən Nastenka ilə rastlaşır.
Nastenka gecənin həmin vaxtı körpünün üstündə tək ağlayarkən qəhrəmanımızın ona tərəf getdiyini görüb qorxdu və göz yaşlarını silib tez getməyə qərar verdi.
Qəhrəmanımızın daxilində qəribə bir hiss yaranır və o, onu izləməyə başlayır.
Bir az da irəli getdikdən sonra qəribə bir adamın onu narahat edəcəyini anlayan qəhrəmanımız Nastenkanın yanına gedir, qəfil onun qolundan tutub yad adamdan qoruyur.
Qəhrəmanımız Nastyenkaya aşiq olur, hadisə qəhrəmanımızla evlənməyə qədər gedir. Məhz qəhrəmanımız sevdiyi qıza qovuşduğunu düşünəndə, onlar birlikdə yolda gedərkən, kirayəçi ilə qarşılaşarlar. Nastyenka bizim qəhrəmanın əlini buraxıb, kirayəçinin yanına qaçır və kirayəçi Nastyenkanı götürür gedir.
Qəhrəmanınızın vəziyyətini düşünəndə Nastenkaya da, kirayəçiyə də əsəb olmamaq əldə deyil.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.