Ahmet Hamdi Tanpınar'la aynı dönemde yaşasaydık tecrübelerinden, bilgisinden, bilgeliğinden nasiplenmek için yanından , yöresinden ayrılmak istemeyeceğim ilk kişi olurdu. Huzur'da ışık tuttuğu, huzursuzluklarını bizimle paylaştığı her bir karakteri okurken insanlara , kendinize bakışınız netleşiyor. Zihninizde oturtamadığınız, içinizde anlamlandırmadığınız sıkıntılara çözüm bulmuyor belki ama adını koyuyor. Neyin sizi huzursuz ettiğini söylüyor ama nasıl üstesinden gelebileceğinizi yazmıyor. Bununla birlikte siz de sessiz , sakin , dışarıdaki uyarıcılara tamamen kapalı bir şekilde onu okuduğunuzda biraz daha büyümüş biraz daha olgunlaşmış oluyorsunuz. Üstesinden gelmeye çalıştığınız şeyler önemini kaybediyor başka şeyler dert etmeye başlıyorsunuz.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.