Samipaşazade Sezai, bu eserinde bir cariyenin hatta kitapta belirtilen adıyla bir halayığın, acı dolu, oradan oraya savrulan hayatını anlatırken bir taraftan da Tanzimat döneminin kölelik düzenini eleştiriyor.
İsmi bile satıldığı evdeki hanımı tarafından verilen küçük Dilber’in, bir mal gibi oradan oraya satılması ve çektiği eziyetler, okurken beni oldukça etkiledi. Küçük bir çocuğun böyle bir hayat yaşaması, hangi dönemde olursa olsun gerçekten iğrenç bir durum.
Anlatımına gelecek olursam, cümleler uzun, betimlemeler fazlaydı ancak dönemin gereğine göre bu dili gayet normal karşılamak gerekiyor. Hem bu üslup, dönemin atmosferini hissetmemizi sağladığı için kitabın akıcılığını arttırıyor bence.
Sergüzeşt, yazıldığı dönemde toplumsal eleştirilerin odağı olmuş, hatta Samipaşazade Sezai’nin II. Abdülhamid döneminde göz hapsine alınmasına ve bu baskılara dayanamayarak Paris’e gitmek zorunda kalmasına yol açmış bir eser.
Kitabı, benim gibi edebiyatımız klasiklerine ilgi duyan herkese gönül rahatlığıyla tavsiye eder, keyifli okumalar dilerim.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.