Inceleme gibi değil hayatıma dair bir yazı oldu...İnsan ve Duygular
Dün dedemin vefat ettiğine 40 gün oldu. Kitabıda dün bitirdim. Dosteyevskiden okuduğum ilk kitap Suç ve Ceza.Bu kitabı okumaya başladığım zaman dedem vardı ve kitabi bitirdim ama artık bir dedem yok. Ona okuduğum kitapları anlatırdım artık istesem de yok.. ilginç bir tesadüftür ki dedem cinayet ceza hukuku bölümünde çalışmıştı evde bir sürü kitabi var cinayet piskolojisi, ceza kanunları falan Suç ve Ceza kitabida baya ilgisini çekerdi rus edebiyatini severdi... dedem benim rol modelimdi onun gibi Hukuk okumak ve avukat olmak istiyordum. Dedemde bana hep benim çok duygusal ve alingan kırılgan biri olduğumu ve başaramayacağımi söylerdi. Sevdiğini söylemezdi pek ama hissetiridi davranişlariyla. Dedem hukuk insaniydi Hakimlik yapmıştı. Ömrünün belirli bir kısmı adliyelerde geçmişti. Dedem çok soğukkanlı, otoriter, ve sevgisini belli etmeyen biriyidi. Kendi çocuklarına karşı bile öyleydi. Bana kitap okumayı sevdiren Dedem di küçükken 6,7 yaşlarımda elime gazete veya kitap vererek burayı oku bakalım der di. En çok da Magtymguly Pyragy şiirleri ni okuturudu. Ve hep yalniş okuduğum yeri düzeltilirdi bende bunu hiç sevmezdim sürekli beni bölerek burası böyle okunuyor öyle değil derdi. Ama dedem yanına biri varsa çoğunlukla dedemin abileri gelirdi onların yanında beni hiç düzeltmezdi yalniş bile okusam. Çok sonraları ben niye böyle bir şey yaptığını sorduğumda şöyle demişti:" Eğer sana yalnışdiğin yerleri söylemeseydim çok yalnış yapardın kızım. Herkes sana doğrusunu söylemez. Başkalarının yanında seni düzeltmiyordum çünkü sen çok utangaç ve alıngandin başkasının yanında yanlışlığını söylersem bir daha okumak istemezdin. Şunu unutma ki birisi hata yaptığını herkesin içinde söylüyorsa senin iyiliğin icin yapmıyordur. Ama birisi yanlışlığıni yalnızca senin yanında dile getiriyorsa bil ki senin iyiliğin içindir kızım"demişti.Çok tavsiye veren biri değildi dedem bu sözünü unatamamiştim. Bunları yazmak istedim çünkü ani kalması için belki unutmamak için bilmiyorum ben babamdan çok dedemle vakit geçirirdim. Hiç ölmeyecekmiş hiç gitmeyecekmiş gibi gelirdi dedem benim çocukluğumun kahramanıydı. Hâlâ kötü bir kabus gibi geliyor her şey uyanacağim ve her şey eskisi gibi olacak ama biliyorum ki artık o yok ve bende artık o küçük çocuk değilim. Buraya kadar okuduysanız içtenlikle teşekkür ederim çünkü buraya bazen insanı en yakınları bile anlamiyorken sizi hiç tanımayan biri bile anlayabiliyor.
Kitaba gelicek olursak gerçekten piskolojik açıdan ağır bir kitapdi. Sonu hiç beklediğim gibi bitmedi doğrusu. Kötü bir sonu olacağını düşünüyordum beklediğimden güzel bir şekilde bitti kitap. Kitabın sonlarinda Raskolnikovun gördüğü kabus beni çok etkiledi bir o kadar gerçekçiydi de. Kitabı tekrar okuyacağım bir gün . Bazı yerlerini anlamadığımi düşünüyorum hala. Kitabı okuyacaklara iyi okumalar dilerim. Dostoyevski'nin Suç ve Ceza
Suç ve Ceza kitabi benim için her yönden unutulmaz bir kitap olarak kalacak...
Suç ve Ceza kitabi benim için her yönden unutulmaz bir kitap olarak kalacak...·
45 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
