Kitap sondaki Mina Urgan anlatımıyla oldukça anlam kazanıyor. “Oysa kendi çocukluğuna ve yakından tanıdığı çocuklara duygusallıktan arınmış gerçekçi bir gözle bakabilenler çocukların küçük birer melek değil tıpkı yetişkinler gibi birer insan olduğunu bilirler” kısmı kitabın özeti niteliğinde.