Türkan, Orhan’ı kaybediyor. Yıllardır birlikte yaşadığı, eşi-dostu-yol arkadaşını. Çok ani oluyor sanki. Hep böyle mi olur? Bir gün ertesi gün olmayacağını bilmemize rağmen; hiç hazırlamaz mıyız kendimizi bu gidişe?
Sanıyorum hayır.
Türkan da hazırlıksız yakalanıyor.
Saksıda susuz, güneşsiz kalan bir bitki gibi.
.
Çiçeklenmeler kapalı bir perdeyle- bir kayıpla başlayıp, perdeyi yavaş yavaş aralıyor. Önce ışık sonra umut doluyor odaya. İki bölümlü Çiçeklenmeler’de ilk kısımın o vurucu etkisi ikinci kısımda yoktu benim için. Acıyı sevdiğimden-acıyla yoğrulan karakterleri görmek istediğimden değil; yolculuk birden hızlandığı için. Sanki Türkan o çok sevdiği çayı bu sefer demini beklemeden içmiş gibi geldiğinden.
Yine de bu soğuklara iyi geldi Türkan’ın hikayesi.
.
Melisa Kesmez yazdıkça onu okumaya keyifle devam edeceğim ~
.
Seda Mit kapak illüstrasyonuyla~
·
1.394 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.