"Ah, uzaktan nazik görünen aşk
Nasıl da acımasız ve kaba denendiğinde..."
İki düşman ailenin birbirlerine aşık çocuklarının imkansız aşkını konu alan bir eser aslına bakarsak. Konu böyle anlatılınca ne kadar sıradan duruyor oysa Shakespeare kendi yazım diliyle bambaşka bir boyuta çıkarmış hikayeyi. Bundan bir kaç yıl önce okumayı denediğimde içine girememiş ve tam kavrayamadığım için bırakmıştım, şimdi ise elime almamla bitirmem bir oldu.
Shakespeare'in diline karşı çok önyargılıymışım sanırım, anlaşılması zor bir tarz beklerken gayet sade ve ilk tiyatro okumam olmasına rağmen akıp giden türden bir eserle karşılaştım. Romeo ve Juliet'i bu zamana kadar okumamış olmama rağmen çoğu repliği bildiğimi fark ettim, hikayenin nasıl ilerleyeceğini de biliyordum bu yüzden tamamen Shakespeare'in yazım diline odaklandım. Dili öyle yalın ki kitabı okurken adeta tiyatroda piyesi seyreder hissine kapıldım. Bir yerlerden aşina olduğum cümleleri görmek ayrı bir tat kattı okumama. Bir tiyatro eserinin bana bu kadar keyif vereceğini doğrusu tahmin etmezdim, Romeo ve Juliet diğer Shakespeare kitaplarını okumam için beni daha da heyecanlandırdı.
Aynı kitabı bir kaç kez okumayı sevmememe rağmen bazı kitaplar vardır ki, her okuyuşunuzda size farklı kapılar açar. Romeo ve Juliet de benim için öyle bir eser olacak gibi, bundan yıllar sonra tekrar okuyacağım ve o zamanki hislerimi şuan bile merakla bekliyorum.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.