Kralın dönüşü
Geldik serimizin sonuna. Bittiğine gerçekten çok üzüldüm keşke unutup tekrar okusam yani. Seriyle birlikte paralel olarak filmleri (tekrar) izledim ve normalde yavaş aktığını düşündüğüm filmeleri resmen 2.5 hızda izliyormuşum gibi geldi. Sanki tüm bölümlerden 15-20 cümle seçip filme eklemişler sonra derhal diğer bölümlere geçmişler gibi. Özellikle Ayrıkvadi ve yüzük kardeşliğinin kurulması kısmına inanamadım, kitapta oraya gelmek ve münakaşa kısmı öyle uzun sürüyor öyle yer kaplıyor ki filmin ilk 45 dakikadı bile değil(10 saati aşkın bir seriden bahsediyoruz) iki kule yorumunda da yazmıştım biraz daha karma bi anlatım olmasını isterdim kitapta. İlk yarı kardeşliğin geri kalanı son yarı Gollum efendi ve bizim iki hobbiti anlatıyor, bir doğuya bir barıya göz atsak daha çok hoşuma giderdi. Kralın dönüşü favori kitabım oldu seride. Bir ara o kadar çok yabancı isim geldi ki( pelennor çayırları savaşı kısmında sanırım) özellikle kuzeyden gelen kolcular birbirine karıştı.
Sevdiğim bir diğer şey Faramir kesinlikle. Filmde bu kadar ön planda değildi ve daha çok abisi olmayan çalışan biriydi bence. Ama kitapta kendi karakterini ve ağırlığını daha iyi anlıyoruz. Ayrıca Eowyn le olan ilişkisi <3 şaşırdığın diğer konulardan biri elflerin askeri anlamda neredeyse hiç bir yardım göndermemeleri. Entlere de bayıldım açıkçası filmlerde o kadar sevmemiştim ama Ağaçsakal kitapta ha ri ka bir karketer. Son olarak hobbitlerimizin Shire a ‘beyler’ gibi dönmeleri ve eşkıyaları kovup tekrar düzen getirmelerini de sevdim. İlk başta filmedeki gibi hiç el değmemiş, doğudaki gölgeden haberleri olmamış, huzurları bozulmamış ve her zamanki kadar mutlu hobitlere geri dönmediğimiz için biraz üzüldüm ama karakterlerimize minnettar olmalarını da sevdim.
Bununla birlikte yüzüklerin efendisine hoşçakal diyorum (şimdilik;))
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.