BEN NEYZEN || SİNAN YAĞMUR
❝ 𝓑𝓮𝓷 𝓪𝓼̧𝓴 𝓪𝓽𝓮𝓼̧𝓲𝓷𝓲𝓷 𝓰𝓸̈𝓫𝓮𝓰̆𝓲𝓷𝓭𝓮𝓷 𝓬̧ı𝓴𝓪𝓻𝓪𝓴 𝓭𝓾̈𝓷𝔂𝓪𝓷ı𝔃𝓪 𝓰𝓮𝓵𝓶𝓲𝓼̧ 𝔂𝓸𝓻𝓰𝓾𝓷 𝓫𝓲𝓻 𝔂𝓸𝓵𝓬𝓾𝔂𝓾𝓶. 𝓑𝓪𝓷𝓪 “𝓢𝓮𝓷 𝓴𝓲𝓶𝓼𝓲𝓷?” 𝓭𝓲𝔂𝓮 𝓼𝓸𝓻𝓶𝓪𝔂ı𝓷! 𝓑𝓮𝓷 𝓫𝓲𝓻 𝓱𝓲𝓬̧’𝓲𝓶. 𝓘̇𝓼𝓶𝓲𝓶 𝓭𝓮 𝓱𝓲𝓬̧, 𝓬𝓲𝓼𝓶𝓲𝓶 𝓭𝓮 𝓱𝓲𝓬̧. 𝓐𝓼̧𝓴ı𝓶 𝓭𝓪 𝓱𝓲𝓬̧, 𝓿𝓾𝓼𝓵𝓪𝓽ı𝓶 𝓭𝓪 𝓱𝓲𝓬̧. ❞
Neyzen Tevfik ( Mehmet Tevfik Kolaylı); Bodrum da dünyaya gözlerini açan, ta küçük yaşta görüp şahit olduğu vahim bir olaydan ona kalan sara hastalığıyla ve nöbetleriyle yaşamak zorunda olmasıyla başladı belki de hayatındaki çalkantılar.
Onun yalnızlığına da derdine de ney üflemek ortak. Onunla ağlar, onunla huzur bulur. Yaşamayı çok isterken, bir o kadar da kavga eder hayatla, küfürleriyle azarlar.
Sevgisi bol, dostluğu sağlam, dili sert, yüreği merttir.
Evlenir baba olur ama eş olmasına müsade etmezler.
Kadınları da ney’i de mey’i de sever. Sokaklara, akıl hastanelerine düşer. Memleketine bayrağına sevdalı, vicdanlı ve hür yaşamak ister.
İnsanları din ve Allah diye kandıran dinbazlara düşman olur, savaş verir.
Sokaktaki kimsesizlerin, başıboş köpeklerin bile dostu oldur.
Paraya pula gösterişe heves etmez.
Ona bazıları sarhoş dedi, bazıları küfürbaz, bazıları da deli ama çoğu göremedi onun özünü, göremedi ondaki hiçliği. En çok en yakın arakadaşı Mehmet Akif gördü. Sardı sarmaladı dostunu. Onu da kaybetti sirozdan Neyzen Tevfik. Atatürk kapılarda karşıladı kıymetliyi. Sevdiklerini bir bir kaybederken sıra kendine geldiğinde en sevdiği deniz manzarasında bir mezarlıkta yanlış yazılmış bir mezar taşıyla kaldı.
Bütün yaşadıklarına okuyarak şahit olmak, onu anlamak ve onu yaşatmak için kıymetli yazarımızın kaleminden dökülenleri birde Neyzen’in diliyle eşlik edin derim. Benim için her duyguyu derinlerde yaşadığım çoğu yerde gözlerim dolu bir okuma oldu. Onu anlamak istemeyip kötüleyenlere inat bir garip Sufi’nin hayatını benliğinizden sıyrılarak okuyun derim.
Eminim yürekten seveceksiniz.
Sağlıcakla ve kitapla kalın canlar.
·
400 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Feleğin kahpe başında paralansın parası
Ben güzel sevmeye geldim, değil ekmek yemeye... Diyebilen bir şairdir