"Billur çanlar çalıyor uzakta ...
Fışkıran kır çiçekleri arasındaki arı gibi
Hayatta yananı anlatıyorlar
Pırıl pırıl bir günü muştularken,
Uzaktan bir kurşunun ıslığı duyulup
Arnavut keklik acıyla yükselirken havada
Beyinde çakıp sönen kar taneciklerini anlatıyorlar!
Yıkık değirmenin kirişlerinde kuşlar ötüşüp
Rüzgar uzaklarda hızlanırken
Yaşama tutkusunun derin acısı için ağlamaya vakit bulamayanı anlatıyorlar."
Odisseus'un şiirleri başta yüzeysel ve sadece doğal güzelliklerin ele alındığı konulardan oluştuğu hissedilse de altta çoğu zaman ölüm teması işlenmistir. Bu dizeler de en iyi örneklerden biri.
Şiiri deşmek istemiyorum, amacım minik bir inceleme yapmak.
Kullandığı doğal figürler boşuna değil; doğanın yaşamını sürdürdüğü bu dünyada, insanın acılarının ne kadar kısa ve kaçınılmaz olduğunu vurguluyor.