Tramvay ~ Claude Simon
Cam fanusumun içinden bakarken olan biteni zaman içine kesin biçimde yerleştiremiyordum ve beynim, iki sözcüğün bir araya gelmesindeki vurgunun etkisinde kalıyordu yalnızca; çiçekler ve ölüm.
Herkese merhaba kitapseverler, Tramvay, zamanın doğrusal bir akış olmadığını gösteren, geçmişle şimdiyi iç içe geçiren bir anlatı. Bir adamın çocukluk anılarıyla hastane odasında geçirdiği günler arasında gidip gelen bilinç akışı, okuyucuyu sabit bir hikâye örgüsünden çok, zihnin işleyişine tanık olmaya davet ediyor. Geleneksel roman kalıplarını reddeden bu metin, olaylardan çok hatıraların akışına odaklanıyor.
Zaman ve algı üzerine kurulu olan bu romanda; tramvay, sadece fiziksel bir ulaşım aracı olarak değil; aynı zamanda belleğin işleyişini temsil eden bir metafor olarak da kullanılmış.
Kitap boyunca bir çocuğun tramvay penceresinden dışarıyı izleyişi, yatakta geçen hastane günlerine karışıyor. Geçmişin ayrıntıları, şimdiki zamanın kısıtlılığıyla çarpışıyor. Parantez içi cümlelerin hiç bitmediği bir türlü cümle sonu noktasının gözükmediği bu yoğun anlatım oldukça derin. Bu özelliğiyle antiroman anlayışının en güçlü örneklerinden biri diyebilirim.
Tramvay, okuru zamanın içinde ileri geri savuran bir hatıra labirenti. Ve bu labirentten çıkmak kolay değil. Yeni roman akımına ilgi duyanların seveceği bir kitap
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
70 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.