"Herkes kendi Faust'unu yazmak isterdi..."Edebiyat
Bir şekilde köle oluyoruz sonunda
Kendi yaptığımız yaratıklara.
(s.296)
Uzun zaman önce bu eserin farklı bir çevirisini okumuştum. Çok eski bir baskı olduğu için anlaşılması güç çevirisi kötüydü. Buna rağmen kitabı sonuna kadar okumuştum, çünkü kitabın sizi içine çeken bir büyüsü vardı okudukça merak ediyordunuz ve çekiliyordunuz. Bitirdiğimde başka bir yayınevinden tekrar okuyacağımı biliyordum. Ta ki bu yayın karşıma çıkana kadar, bu da fena değildi en azından anlaşılırdı hatta daha iyi bile söyleyebilirim ama bazı yerlerde yine eksikmiş gibi bir his aldım. Öyle bir eser ki belki de tam olarak anlaşılması mümkün değil. Çünkü Goethe hayatının tamamını bu esere adamış hatta söylenene göre bu eser bittikten birkaç yıl sonra vefat etmiş.
Faust'a gelirsek hakkında iki rivayet var birincisi mitolojik bir karakter olduğunu dair ikincisi ise Almanya'da gerçekten böyle bir adamın yaşadığını ve büyü ve simya ile uğraştığı için insanların ona ruhunu şeytana sattığını söyledikleri hakkında bir söylenti var. Goethe'nin Faust'u ise bu iki rivayetin harmanlaşması ile yeni bir faust ortaya çıkar...
Kitabın başlangıcında 'gökte prolog' denilen bir ön giriş bulunmakta. Tanrı, Tanrı'nın yardımcıları, sonra mefistofeles yani iblisin konuşması ile başlıyor.
Yeryüzündeki insanlar hakkında konuşurlarken konu fausta gelir, bu aralar kafasının karıştığını karanlığa doğru ilerlediği hakkında konuşurken Tanrı onun muhakkak aydınlığı bulacağını söyler. İşte bu kısımda mefistofeles Tanrı ile iddialaşır. Faust'un ruhunu satın alacağını ve onu karanlıkta bırakacağına dair.
Sonraki bölümlerde faust karşımıza çıkar. Odasına sıkışmış bir bilim adamı, bilinmezliğe merak salan, öğrendiği her şeyin daha doğrusu yeni öğrendiği her şey daha önce öğrendiklerinin aynısı olmasından dolayı muzdarip olan biri, aynı şeylerden bıkmış artık dünyanın anlamını yitirme noktasında.
bilinmezliğe ve büyüye dair meraklı olan biri. Ama nasıl ulaşabilir.
İşte böyle anda mefistofeles karşısına çıkar ona bilinmezliği göstereceğini söyler ve karşılığında kanla ruhunu satın alma sözleşmesi yaparlar. Sözleşmenin gerçekleşmesi için mefistofeles onu bir yolculuğa çıkarır. Farklı anlamlar ve hazlar gösterir. Bir nevi farklı bir anlam arayışı diyebiliriz.
Böyle devam eder...
İçeriği;
2 kitaptan oluşur birinci kitap sade daha anlaşılır, belki de az karakter olmasından dolayı böyle. Belki de Goethe'nin ilk yazma aşaması olduğu için daha istikrarlı. Ama ikinci kitaba gelince bol mitoloji unsurların, olayların içinde barındırdığı, fazla karakterlerin olduğu olayların sırayla değil de biraz karışık ilerlediği uzun ve dolu dolu bir kısım. Okurken belki de en zorlandığım kısım da denilebilir. Mitoloji hakkında bilginiz varsa veya seviyorsanız keyifli okuyabileceğiniz bir kitap, tiyatro şeklinde, az önce bahsettiğim gibi dolu dolu olan bir kitap.
Ve bence son kısmı da muhteşemdi son perde...
Kitap hakkında son olarak benim için en ilginç olan kısmı mefistofeles'in nokta atışları. Sözleri baya düşündürücüydü, yaptığı yorumlar insanlar hakkında konuşmaları falan bir iblise göre fazla zekiydi.
Uzun lafın kısası kitap muhteşem, anlama problemi tamamen benden kaynaklandı, birkaç kez daha okunması gerektiğini düşünüyorum tam olarak anlayabilmek için. Tiyatro biraz daha güçleştirmiş olabilir ama bu eser başka nasıl yazılabilir diye de düşünmüyor değilim.
Bir ömrün adandığı bu eseri bence kaçırmayın...
___
·
153 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
